tag:blogger.com,1999:blog-126698562011-11-27T05:43:54.149+02:00in the end, the love you take is equal to the love you make. john lennon.heranoreply@blogger.comBlogger2271100tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-71495058808631155102011-09-14T10:44:00.001+03:002011-09-14T10:46:32.517+03:00ENERJI <br />ICGORU<br /><br />tum ihtiyacim bu.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-7149505880863115510?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-44742635404374112252011-05-30T15:26:00.002+03:002011-05-30T15:28:01.086+03:00Kanırta kanırta Ortadoğu Dizaynı!<br /><br /><br /><a href="http://www.haberturk.com/yazarlar/632698-kanirta-kanirta-ortadogu-dizayni">bir ben miyim bunları her duyduğumda daha şimdi duymuşum gibi hisseden?</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-4474263540437411225?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-6446864737424649962011-04-25T10:15:00.001+03:002011-04-25T10:17:53.257+03:00<a href="http://www.ntvmsnbc.com/id/25206181/">Tanığın telefonu dinlenebilecek<br />Yargıtay 1. Ceza Dairesi, yasa ve yönetmelikte yeri olmamasına rağmen, tanıkların telefonlarının izlemeye alınabileceğine, kullanıcının yerini gösteren raporların incelenebileceğine karar verdi.</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-644686473742464996?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-58273070417645714902011-04-13T12:36:00.003+03:002011-04-13T12:39:03.336+03:003-5 kisi okuyor burayi ya, bu ayki Ekspress'i muhakkak okuyalim diye paylasmak istedim. Ahmet Şık'la ilgili inanılmaz aydınlatıcı bir sayfa var. Nereyi okusam, ne iş yahu diyenler için, muhakkak okumalı diyorum. vaktim olursa bir kaç alıntı da yapacağım buraya, Ekspress bisey demezse.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-5827307041764571490?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-77440097622603520052011-04-13T12:07:00.002+03:002011-04-13T12:34:32.625+03:00hayatimda sadece bir kez terapiye gittim.. ya da 2 kez.. gittigim adamin adi baska birseydi -hatirlamiyorum simdi- ama, ben ondan hep Guven bey diye bahsettim, bana oyle geldi ismi. her zamanki gibi hayli parasiz bir donemimdi, ama ben bir seansa gitmeyi UNUTTUGUM icin, Guven bey, unuttugum seansin parasini da benden almisti, ve orada donup kalmisti iliskimiz. Terapinin parali bir hizmet olmasini bir sekilde icim kaldirmadi, ben de isi cinsel sogukluk tedavisine cevirdim hemen.. madem parali, biz de sagalim abi.. mantigiyla.. termine ettim yapmaya niyet ettigim isi. gidermis gibi yapip, gitmeyi becerdigim 2. seansta yogik pelvus kasilmalarini deneyip, ama icimden feci asagilayip, kaybettim bu sansimi. gitmedim bi' daha da. Ama Guven beyin solcu ayakkabilarini, sapsade odasini gunlerce, ara ara aylarca, yillarca dusundum. Guven beye guvenebilecegimi anlamistim, ama ben 'o' degildim deyip... anlayiverin iste. kendimi hem hicbislere layik goremeyen ben. Ve yine kendime hicbisileri layik goremeyen o ayni ben. Hep catisir dururlar. Ayni ben, ve ben. <br /><br />Yillar.. yillllaaar sonra ben. Dun, seans gibi biseye gittim. Boyle yazinca espri oldu, ama, bana olan seyin ayni oldugunu, bu satirlari yazarken kavriyorum. Yazmak benim icin cozmek gibi bir sey oldu ya, ondan simdi anliyorum. Abes birsey degil yani. Anlasam yazmayacagim yani. Anlamak icin yaziyorum (tamam mi?) <br />Dun B. ile bulustum. Kaybedenler Kulubu filmine gittim. (simdi kendi kendime killandim, bu filmin ismi yuzunden google aramalarinda cikmaz insallah bu blog diye.. neyse ne yau..allah allah.. rahat birakalim birbirimizi, olmaz mi?) Filme gidis gayemden tam emin degilim: Bir kere ben talep ettim (ki bu nadirdir). Cebimde -yine- bes para yoktu. B. biletleri aldi, bana da bir sarap ismarladi. Kafam kiyak oluverdi (bunye hazir ya) Filmin amerikan jargonundan girmesi buz gibi etti beni, hayirdir dedim, biraktim kendimi. Sonra iste, film bitti. Guzeldi aslinda, 'vay dedim, boyle adamlar var olmuslar harbiden ha? Filmin tumu erotik fantazilerimi besledi bi de. Bu islerin ne kadar kolay, tavsanlar gibi yapildigini hatirladim ve gulebildim yani. Sonra da, sıkıldım biraz, filmin ozenilmis ozentisi ve dokunmaya korkar halleri sikti icimi. Yine de birseyler kavradi icimi, dusunmedim artik. Ciktik B. ile, evi yakin, bir de iyice utandirmak icin beni, evde pizza ismarlamis, bir de sarap.. gidebilecegimizi dusunerek, hadi! dedi. Gittim. Eve cikarken arabayi oyle bir park ettim ki, yoldan birinin gecmesi tavlada 6-6 gelmesi gibi bir sey. Ya birisi cok ugrasip -su allahin kulunu gece gece rahatsiz etmiym diye gecmeye ugras verecek, ya da hemen guvenlige haber verip benim arabayi cektirecekler. Hayatin ta kendisi olan gecede elbette, 2. sik gerceklesti, eve girdikten 15 dakika sonra ev telefonu caldi ve hiyarin tekinin benim arabayi cekmem icin uyari verdigini ogrendik. 15 dakika. Hayatimin ozeti. Ama bu 15 dakikada cok sahane bir syeler oldu. Filmin %80 gercegi anlattigina ikna olmustuk B. ile. B. nin makus gecmisinde, 6.45 yayinlari yoneticileriyle (ki film karakterlerinden birinin -Nejatin- yayinevi oluyor bu) bir kesisme var. B. resmen taniyor adami yani, onu anlatti, sonra bir E.B. (Enis Batur'u boyle kodlardik biz universitedeyken) kitabi verdi elime, 6.45 ten cikmis, en arka sayfasinda bir insan figuru, kamburu cikmis falan.. komik bir insan gibi.. altinda da 'tipik 6.45 yayinlarindan cikmis kitap okuyucusu. Cunku o biliyor, bir kitap okudu ve hayatinda hicbirsey degismedi' yaziyor. <br /><br />Simdi, bu cok acaip bir sey degil mi, sayin okur. Kendi ruhuma bir delik acildi dun aksam anlayacagin, kendiliginden. Kaybettigimi dusundugum ruhuma. Adamin biri bir film yapmis, adamin biri cerez yiyip mac seyretmis, kadinin biri de kendini bir yerlerde buluvermis, kaybedilmis bozuk para misali. Haftalardir yastaydim. Bugun, kutluyorum, yeniden dogusumu. Bana dayanma gucu veren, yasamami saglayan herkese bin tesekkurlerimle.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-7744009762260352005?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-5926253498146221502010-02-23T10:34:00.002+02:002010-02-23T10:35:45.946+02:0038...<br /><br />gecen sene farketmemisim.. bu sene, 38'in agirligi, dolgunlugu hosuma gitti dogrusu. <br />abla olmus gibi hissediyorum. bu abla halinin kalcalarimdaki agirlikla da ilgisi oldugu kesin.. ama.. yine de, 38 yas, guzel basladi:)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-592625349814622150?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-76849885045108543502010-02-17T11:22:00.002+02:002010-02-17T11:36:34.166+02:00terazinin bir kefesine 2006 da gorevden alinan Van Savcisi Ferhat Sarikaya'yi koyuyorum, diger kefesine ise <a href="http://www.ntvmsnbc.com/id/25058551/">Erzincan Cumhuriyet Bassavcisi Ilhan Cihaner'i</a>.. <br /><br />anlasilan o ki, oyun devam ediyor. <br /><br />benim durdugum yerden, piyonlarindan sonra kalelerini de feda etmek zorunda olan, satranc oyunculari gibi gorunuyor bu karsilasma. <br /><br />tum yargilarimi unutuyorum, gecmisimin tuttugu fenerin aydinlattigi yerden daha genis bir aciyla gormeye calisiyorum. <br /><br />icimi buran ne diye baktigimda; <br />kim hakli savasi.. degil.. <br />hangi taraf kazaniyor.. hic degil..<br />herseye ragmen, tum kirli camasirlar ortaya dokuluyor oldugu icin sevinc naralari atan demokrasi asiklarina tumuyle inanamiyor olmak da degil.. <br /><br />ama, <br /><br />en cok, bu memleketin cocuk beyinlerine uzuluyorum. Ataturk idoluyle buyutulmus, bunun icin milli servetler, umutlar yatirmis bir milletin, simdi, bu buyutulmus cocuklarini kolaylikla feda edislerini, kolaylikla elindekini, avucundakini, dimagindakini harcayip yok ettigini, yerimden seyredip, sadece uzuluyorum. <br /><br />hangi taraf kazanacak.. hic degil. <br />bu savasin, bu karsilasmanin galibi yok. <br />kaybeden sen ben biz. <br />bizim dunku cocuklarimiz, bugunumuz ve yarinimiz olacak.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-7684988504510854350?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-75597968746582019622010-01-22T16:18:00.004+02:002010-01-22T16:31:36.866+02:00hatirlar misiniz, Semdinli olaylarini(2006 subat-mart). Umut kitabevinin bombalanmasi isini. Olayla ilgili Van savcisinin (Ferhat Sarikaya) hazirladigi iddianameyi. Askerin en tepesinin, bombalama isinde birebir gorev yaptigi gizlenemeyip ortaya cikan bir astsubay icin, "tanirim, iyi cocuktur" veciz sozuyle tarihe adini yazdirdigi kara olayi. <br /><br />meraklisi icin, <a href="http://haber.gazetevatan.com/Semdinli_Davasinda_flas_felisme/283080/1/Gundem">macera devam ediyor:</a><br /><br />"<br />HAKKARİ'nin Şemdinli İlçesi'nde 9 Kasım 2005 tarihinde Umut Kitapevi'nin bombalanmasıyla ilgili olarak 2 astsubay ile 1 PKK itirafçısının yargılandığı Van Jandarma Asayiş Komutanlığı Askeri Mahkemesi görevsizlik kararı verdi. Astsubaylar Ali Kaya ve Özcan İldeniz ile itirafçı Veysel Ateş'in Hakkari Ağır Ceza Mahkemesi'nde yargılanmasına karar verildi.<br /><br />Veysel Ateş nitelikli kasten adam öldürmekten, astsubaylar ise nitelikli kasten adam öldürmeye yardım etme ve azmettirme suçlarından yargılanacaklar. "<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-7559796874658201962?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-15598312779263742762010-01-21T11:53:00.003+02:002010-01-21T12:15:03.301+02:00baba olmak pek acaip bir sey. anne olmak gibi degil, yani kucaginizda sizinle ilk saniyeden itibaren "bir" olmak icin cirpinan bir varligin o herseye ve tum zamanlara sahip haliyle futursuz uyarislari yok. baba olmak, sabirli ve uzun bir bekleyisi getiriyor. ne zaman ki annenin kucagindaki melek, psikolojinin diliyle sosyal uyanislara dogru uyariliyor maddenin tabiati geregi, o zaman yavas yavas aktive oluyorsunuz. Gec gelen bir maya gibi, hem mayaniz kuruluyor, hem de kabartmak icin gerekli tum seylerin bir araya gelmesini sadece bekliyorsunuz. Ve bir de "talep eden" bir anne-cocuga baba olmussaniz, tum bu bekleyisin bir anini dahi kacirmaniz neredeyse "gunah"!. Ihtiyac oldugunda "orada" olacak, ancak elleriniz ve diliniz bagli, tum sadakatinizi ortaya koyacaksiniz. Sabirla. <br /><br />Bir anda gorunur oldu bana, kocam "son aksamimizi ailecek gecirelim" dediginde. <br />yarin misafirlerimiz geliyor, yaman'in annanesi, dedesi. bu demek oluyor ki, en az 15 gun, bu aksamki gibi olmayacak evimiz. baska turlu bir senlik olacak evde, bu da guzel, elbette. <br />yaman artik 2 yasinda, yani 2 senelik bir baba benim kocam. yaman'dan once, evde gecirdigimiz sessiz dakikalar cocuk gulusleri, bagirislariyla suslenmeden once, boyle bir duyguya kapilmazdik ikimiz de. Simdi evde bir aile olmak, bir mabede girmek gibi bazen. gereksiz bir ses gelirse disaridan bozulacak bir buyu oluyor evin icinde. bozmayi istemiyorsunuz, ama degismez bir parcasi oldugunuzu bilmek, tum guzelliginin yaninda, cok da agir. bebek yapip onu bir cocuk bir insan olarak buyutmenin mesakkatli yolunda, yavas yavas zamanin bize giydirdigi bazi gorevler oluyor. ister istemez. cunku hayata bir bakisiniz var, insanlara, iyilige, guzel olana.. kotu olana.. kokunuz sertlesiyor, ve daha cok su istiyor. daha cok yiyecek, daha cok guc. gecen kisa zaman icinde, benim gibi gec anne olan arkadaslarima yasayarak ogrendigim bir seyi soyledim: bebek, anneye ait bir sey sanki. sakin ola ki kocalarinizi gereksiz ve hissedilmeyen zoraki gorevlere itmeyin. bekleyin, zamani gelecek(tir). Simdi kesin bir dille soyleyebilirim: baba, siz bebeginizle ortak bir dil gelistirirken, sessizce izleyip o dili ogrenen kisiymis. oyle bir dil ki bu, sadece icsellestirerek ogrenebileceginiz, varolarak, hissederek... Simdi, kocam artik onsuz hic olmayacak bir huzur icin ibadetini tamamlamis ve tum olgunluguyla isigini isiya ceviriyor. bizi isitiyor, evimizi ev, ailemizi aile yapiyor.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-1559831277926374276?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-65089937116120574692010-01-20T16:24:00.006+02:002010-01-20T17:48:29.716+02:00edit: Erken kalkanin yol aldigi, yepyeni ve belli ki alternatif bir medya: twitter. <br />herkese tavsiye ederim, gunun anlamsizligi ve kendi varoluslarinda kaybolanlarin degersiz twitlerinin yaninda, asagida yazilarini isaret ettigim Serdar Akinan'in gunlerdir surdurdugu twit haberciligini bakin, <a href="http://www.abesleistigal.blogspot.com/">Defne K. nasil da guzel toparlamis ve haber vermis "olay anindan"</a> <br /><br />15 Ocak, <a href="http://twitter.com/serdarakinan">Serdar Akinan </a>tweet'liyor:<br />Tekel direnis yolculugu Istanbul'dan basliyor...Hadi hayirlisi... http://tweetphoto.com/8748738<br />3 gun boyunca Tekel iscisinin direnisini twitter'dan yazacagim...Su anda Kartal, Cevizli'deyiz...7 otobus Tekel iscileri ve aileleri...<br />Az sonra yola cikiyoruz...Turkiye'nin cesitli yerlerinden cikan otobuslerin durduruldugu konusuluyor...Telas ve hafif bir gerginlik var...<br />Su an basin aciklamasi... http://tweetphoto.com/8749477<br />500 civari bir topluluk...TKP, ADD, EMEK Partisi, diger sendikalar... Ugurlamaya gelen bircok farkli grup var...<br />Yola cikildi...Alksilar, sloganlar...Bizim otobuste kadinlar ve bir cocuk var... http://tweetphoto.com/8750733<br />TEKEL DİRENİŞ GÜNLÜĞÜ #vidly http://vid.ly/bJLr<br />GÖRÜNTÜ YÜKLEMEYE DE BAŞLADIK...:) TOPLAM 10 OTOBÜS...EN KÜÇÜK EYLEMCİ 2 YAŞINDA HELİN...<br />TEKEL D%u0130REN%u0130%u015E G #vidly http://vid.ly/bJLs<br />OTOBÜS İSTANBUL'DAN ÇIKTI #vidly http://vid.ly/bJLt<br />Otobuste "sigara molasi" istendi...Bir grup "Durmazsaniz direniriz" dedi...Kahkaha koptu...Az sonra mola...<br />Tekel direnisinin en kucugu Helin otobusun arka koltugunda uyudu... http://twitvid.com/B8C09<br />Yolda direnise destek veren araclar var...Az once ihtiyac molasi verildi...Halaylar cekiliyor... http://twitvid.com/F5FD2<br />Istanbul'dan kalkan otobusler cay molasinda...Bir yandan tostlar, caylar ve tabii ki soganlar... http://twitvid.com/B9FC3<br />İŞÇİLER ÇAY MOLASINDA #vidly http://vid.ly/bJM2<br />Su ana kadar engel cikmadi...1.5 saate ankara'dayiz...<br />Ankara'ya girdik...Otobusler beklenenin aksine durdurulmadi...Istikamet ASTI oradan Sakarya... http://myloc.me/2U44M<br />Isciye tokat! Asti'de arbede cikti...Guvenlik isciye tokat atinca isciler de ozel guvenlige karsilik verdi...olay buyumeden mudahale edildi.<br />Helin eylemden yoruldu...:) http://twitvid.com/590A2<br />tekel işçisi metroda #vidly http://vid.ly/bJNK<br />Türk-İş'in önündeki kitle anlatılamaz...Sabah 05:00 yanlarında olacağız...Çok yorgunum ama değdi...<br />16 Ocak, Serdar Akinan devam ediyor:<br />TEKEL İŞÇİLERİ NASIL GECELEDİ? #vidly http://vid.ly/bJOU<br />iphone versiyonu #vidly http://vid.ly/bJOV<br />Sabah 05:00 Tekel işçilerinin yanındaydım...Tek bir televizyon ekibi yoktu ve 1991 Zonguldak yürüyüşünden bu yana böylesi eylem görmedim.<br />İşçilerin halini çektiğim görüntülerden izleyeceksiniz...Ancak daha önemlisi söyledikleri...Türkiye tarihi bir direnişe tanıklık edecek...<br />Diyarbakır'dan gelenle Trabzon'da gelen birbirine sarılıp betonda uyuyor...Türbanlı kadınlar, "İşte açılım..."diye bağırıyor...<br />Ankara'nın ortasında binlerce işçi ateş yakıp, yerlerde yatıyor. Tek bir kanalın canlı yayın aracı veya ekibi yok. Utanç verici...<br />Sabahlayan işçilerin hali... #vidly http://vid.ly/bJOW<br />Ankara'nın göbeğinde sabaha karşı... #vidly http://vid.ly/bJOX<br />Direniş uyumuyor... #vidly http://vid.ly/bJOZ<br />@IBBal Bizim kameranın...Bir yandan da belgeselini çekiyoruz...<br />Yerlerde yatanlar, türkü söyleyenler, ateş başında ısınmaya çalışanlar #vidly http://vid.ly/bJOa<br />Sakarya esnafına helal olsun...Esnaf işçiye dükkanı bırakıp eve gitmiş: "Tuvaleti kullanın, uyuyun, ısının..." Halk büyük dayanışma içinde.<br />İşçilerin ağzındaki söz: "Ölsek ailelerimizin alacağı maaş daha fazla...O nedenle ölmek var dönmek yok..."<br />ATV Haber, kahvede oturan işçileri çekip "Kumar oynuyorlar"demiş...Son derece tepkililer:"Evet, kumar oynuyoruz...Ama hayatımızla..."<br />Yarın Türk-İş'in miting sonrası alacağı karara Tekel işçisinin katılıp katılmayacağı çok önemli...Gördüğüm o ki bu insanlar dönmeyecek...<br />http://twitpic.com/yahz6 - Sakarya caddesine girdiğimiz anda karşıma çıkan ilk kare buydu...<br />http://twitpic.com/yai10 - Sakarya caddesine girdiğimiz anda karşıma çıkan ilk kare buydu...<br />http://twitpic.com/yam1n - Trabzon Tekel işçilerinin sloganı: "AKP AKP duy sesimizi bu gelen işçinin ayak sesleri"<br />Bu arada bugün Akşam'daki yazım...http://www.aksam.com.tr/2010/01/16/yazar/15943/serdar_akinan/direnisin_yolculugu.html<br />Muş'tan gelen bir Tekel işçisi bakın neler anlatıyor: #vidly http://vid.ly/bJOe<br />Yarinki yazimi yazip aksam'a yolladim...Fotograflarla...Simdi Nihat Genc geliyor...Beraber iscilerin yanina gidiyoruz.<br />Arkadaslar, dunden beri destek mesajlari atiyorsunuz...Allah razi olsun...Hepinize ayri ayri tesekkur ediyorum...<br />17 Ocak, Serdar Akinan devam ediyor:<br />Sakarya'da halaylar cekiliyor...Zurnaci halayda ne caliyor?"Ararim seni her yerde..." http://twitvid.com/4CCB7<br />Gece yatacaklar icin strafor...Tanesi dort lira... http://tweetphoto.com/8841416<br />Evet, öğleden sonrası için çekimler bitti...Şimdi "yükleme"ye başlıyorum...<br />gece uyumayan işçiler yorgun düştü ve buldukları her köşede onca gürültüye rağmen uyuyakaldılar... #vidly http://vid.ly/bJPJ<br />Turkish Tobacco workers, family members and supporters are currently demonstrating in Ankara in near-freezing temperatur… http://vid.ly/bJPK<br />Burger King önünde eylem sürüyor...İlginç bir kontrast... #vidly http://vid.ly/bJPL<br />Major Protest of Former Turkish Tobacco Monopoly Workers in Ankara #vidly http://vid.ly/bJPM<br />Neden İngilizce yazdığımı merak edenlere...Gece yüklediğim Muş işçisiyle röportaj vidly'de en çok izlenen klip olmuş. Kefere merak eder ne bu.<br />http://twitpic.com/yc4s8 - Yorgunluktan uyuya kalan bir Tekel işçisi...<br />http://twitpic.com/yc53v - Bu kare neden tek bir internet sitesinde yok?<br />http://twitpic.com/yc5se - Bu kareler, bırakın büyük medyayı internet sitelerinde bile neden olmaz? Ankara'nın göbeğinde 8.000 işçi yerlerde<br />Bu çadırdan yüzlerce kurulu...8.000 işçi eylemde Türk medyası için haber değeri taşımıyor... #vidly http://vid.ly/bJPO<br />http://twitpic.com/yc6o2 - Tekel direnişi değil kadın direnişi...<br />Bu fotoğraf ve görüntüler kayıtsız ve şartsız olarak heryerde kullanılabilir...Copyright'ı halkımıza aittir...<br />Gösterdikleri kadar göstermedikleri de önemlidir... #vidly http://vid.ly/bJPP<br />http://twitpic.com/yc81k - Barda sabahlayanlar...Üst katta onlarca türbanlı yatıyordu...Hayatlarında ilk kez bir barda sabahladılar...<br />Şimdi tekrar Sakarya'ya gidiyoruz...İşçiler ATV Ana Haber'den başlayarak bültenleri zaplayacak...Biz de yorumlarını kaydedeceğiz...:)<br />Yahu vidly'ye bakin yukledigim goruntuler gunun en cok izlenen videolari oluyor...Bu iste bir tuhaflik yok mu?<br />Az once muazzam bir kayit yaptik...Biraz sonra otele gidip yukleyecegim...Hayatimda yaptigim ender iyi roportajlardan biri oldu...<br />Iscilerle yaptigimiz soylesinin metnini alip kelimesine dokunmadan yayinlasak neden korkmamamiz gerektigini anlariz. Bir parcasi az sonra...<br />Bitlis'li Şevket bakın ne anlatıyor... #vidly http://vid.ly/bJPt<br />Samsun'lu Tekel işçisi kadınlar Bitlis'li Şevket'in isyanına ne diyor? #vidly http://vid.ly/bJPv<br />"Sen Türkiye Cumhuriyeti vatandaşısın. Korkma hakkımızı alacağız... #vidly http://vid.ly/bJPy<br />Arkadaslar son girdigim 3 videoyu mutlaka izleyin...Tekel iscisinin direnisi neden onemli gorun..."Acilim"i Tekel iscisi yapti...<br />Tekel işçisi özelleştirme konusunda ne düşünür? #vidly http://vid.ly/bJQ0<br />Sosyal Alemi izleyemiyorum ama Tekel'i konuşuyorlarmış...Ulaşabilen varsa vidly'e yüklediğim video'ları yayınlasınlar...İşçiye destek olur.<br />Nihat Genç'le 1.5 yıl aradan sonra ilk kez bir program çektik...Yakında internette yayında...<br />Turk-Is onbinleri gara toplamaya basladi...Hava ciseliyor...Yuzbine ulasmasi bekleniyor... http://twitvid.com/3F82F<br />Yuruyus su anda basladi...Onde Turk-Is flamasi arkada Turk bayragi, arkasinda onbinler... http://tweetphoto.com/8920536<br />Onde Turk Is yoneticileri...simdi itfaiye erlerini kortejin onune aliyorlar... http://tweetphoto.com/8920719<br />Muazzam bir kalabalik ama gayet koordineli ve organize... http://tweetphoto.com/8920807<br />Anarsitleri, "siyah bayrakli ogrenciler"diye anons ettiler.....Gelip mudahale ettiler: "Bize anarsistler diyin http://tweetphoto.com/8921290<br />Davul zurnasiz miting mi olurmus!? :)) http://twitvid.com/1072A<br />Meydana ulastik Hitit heykeli anadolu'dan gelen onbinlerle bulustu... http://tweetphoto.com/8922310<br />Yara bandinda ne yaziyor? "Olmeye geldik"...:) http://tweetphoto.com/8922356<br />Sihhiye meydani bu kitleyi alamaz...Mumkun degil...Bu su demek: Miting 100Bin'I gecer...<br />Mitingin icinde Tekel iscisinin yanindayiz... http://twitvid.com/4F2AE<br />#tekel işçisi ölüm orucu yapmayacak...3 gün açlık grevi ve oturma eylemi devam edecek...Sendika son derece akıllı bir taktiğe gidiyor...<br />Karar şu: #tekel işçisi dönmüyor. Ankara'da kalıyor. Sendika CHP ve MHP ile görüşecek. DTP destek sözü verdi...Meclisi kilitliyorlar...<br />Toplumsal bir tepki ve hak arama hareketine dönüşen direnişi artık herkesin sırtlaması gerek. #tekel işçisi ölüm orucuna yatsa ne olacaktı?<br />Şekersiz; B vitaminsiz yapma kararı vardı. Tabipler odası; #tekel işçisine "6 gün içinde ölümler başlar." diyince psikolojiyi hesapladılar..<br />Tecrit olmaktansa oturma eylemini sürdürmek ve açlık grevi yapmak, meclisin; toplumun omuz vermesi demek.Top Baykal ve Bahçeli'de...<br />#Tekel, medyanın bir kısmının mahçup, bir kısmının utanç verici, çok küçük bir kısmının alkışlanacak tavrına karşın artık halkın inisiyatifi<br />işçiler miting alanına ilerlerken... #vidly http://vid.ly/bJRC<br />Bu arada "Dürüm Sarayı"na teşekkür ediyoruz...Lap topumu açıp yükleme yapmama bir "ezogelin"e ses çıkarmıyorlar...:))<br />meydandan ilk görüntü... #vidly http://vid.ly/bJRD<br />Asti'deki 700 otobusle gelen isci asagi yukari kac kisi yapar? Ankara'daki isci ve ogrenciler?<br />Yagmur basladi...Ama kitle saglam...konusmalar yapiliyor...sihhiye dolu...<br />Miting bitti...Yagmur hizlandi...Simdi sahneyi bakalim kim alacak?<br />"AKP gidecek hatıra fotoğrafı çektirmek isteyen?" Yaratıcı tiyatro... #vidly http://vid.ly/bJRO<br />Tekel iscisi cok tepkili ve kirgin...Turk-Is Baskani Mustafa Kumlu'nun konusmasi buyuk hayal kirikligi...Simdi Turk Is onu karisir...<br />Tekel iscisi gergin...Onumuzdeki saatler neye gebe?<br /><br /><br /><br /><a href="http://www.aksam.com.tr/2010/01/20/yazar/15991/serdar_akinan/tekel_iscisi_neden_yalniz_.html">Bir yandan işçi, genel grev beklentisi içinde. Oysa genel grev Türkiye'de yasalardan ötürü fiilen uygulanamaz.</a><br /><br />Bunun uzerine gidebilecek cesarete haiz, susuz aclik grevine baslayan 3 iscinin aslinda derdini anlayip anlatabilecek, hem anlik fotografi, hem de genis acidan Turkiye'de calisan haklarini kavrayip sorgulayabilecek, muhabir asilli kose yazari gercek gazeteci araniyor. <br /><br /><br />genel grev yasalardan oturu fiilen uygulanamaz demek, genel greve gitmek, yasak mi demek? <br /><br />ne acaip?!<br /><br />Bu vesileyle, Serdar Akinan'in <a href="http://www.aksam.com.tr/2010/01/20/yazar/15864/serdar_akinan/tekel_direnisi_neden_onemli_.html">"Tekel direnisi neden onemli" yazisina da buradan</a> goz atabilirsiniz.. merak ediyorsaniz.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-6508993711612057469?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-68192571921714257682010-01-19T16:35:00.005+02:002010-01-20T14:41:09.988+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_31rFZWAe4bQ/S1b522rPybI/AAAAAAAAAuY/2yXRlRmd8CQ/s1600-h/SNC00227+copy.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 88px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_31rFZWAe4bQ/S1b522rPybI/AAAAAAAAAuY/2yXRlRmd8CQ/s200/SNC00227+copy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428801121626868146" /></a><br />icimde bir kangal kopegi varmis meger! yagan kari gorur gormez arabadan botlarimi aldim, is kiyafetlerinin altina gecirdim, berem ve eldivenlerimle toplam goruntume aldirmadan.. ver elini taksim. eski gunlerimdeki gibi, saatlerce yuruyebilecegimi farkettim. havanin etkisiyle herhalde, yururken burnuma gelen kokular, hep gecmise tasidilar beni. <br />doner kokusu aldim harbiyeden gecerken, eskisi gibi canim cekti.. gulumsedim.. uzun zamandir nitelikli gida ve hijyen takintimin beni cektigi yere kadar gittigimden boylesi bir cocuksu istahi hissetmek, hosuma gitti. Taksim meydana ulastigimda, seneler seneler once, Ankara'dan geldigim bir sabah G.yi bekledigim o sabah, canlaniverdi tum detaylariyla. Gulumsedim. Hersey yerinde mi, baktim: The Marmama, AKM, heykel.. insanlar.. Beyogluna dogru girdikce canlanan kalabalik, kestaneciler, milli piyangocular, anketorler.. kosturan insanlar.. bir suru spor ayakkabili genc. Inci'de profiterol: hoop mideye.. ve, yola devam. Kalabalikta gorunmez olup suzuluvermek, ne hos ne dinlendirici. Etrafta hakim olamadigin, duymasan da olacak bir milyon ses kaynagi arasinda, sadece ama sadece kendi sesini duyabilmek.. ihtiyacimin bu olduguna kanaat getirdim. <br />Benim icin ozgurlugun tanimi adeta bu. ayaklarinin goturdugu yere ve o kadar git. Sayikla. Bunu yasaklayacak bir hayata, tahmin etmiyorum ki ayak uydurabileyim. <br />Tipki kangal kopeginin sahip oldugunu dusundugu yere aslinda ait olmasi gibi, "bildigim" yerde ne olur kafeslere kapatmasinlar beni. Hani hayati boyunca aylaklik yapmak icin yasayan insanlar gibi.. ihtiyacim olan bu: bildigim yerlerden irak koymasinlar. bir ulku, bir ideal, bir hedef, bir ciro, bir proje, bir evlat, bir iliski icin, sakin ola bu balik kadinini at kosturmasinlar. biraksinlar arada kacabileyim, sesimi duyabileyim. <br /><br />yalnizligi sever misin dediklerinde.. hep tereddut ederim; ornegin kocamin, ya da istedigim zaman yanibasimda usulca benimle yuruyebilen kardesimin, ya da hadi dedigimde aklima uyan dostlarimin olmayacagini dusununce, yanizlik hic de hos gelmez. Ama cevabim yine de "evet"tir. Yalnizligi sevdigime hep emin oldum. Bugun bunu tanimlamam mumkun oldu. Kalabaligin tam ortasindaki yalnizlik, bagirsan sanki kimse duymayacak, ya da kendi kendine konussan soz olmayacak.. coplugum budur benim.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-6819257192171425768?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-12685516338871232392010-01-12T12:16:00.001+02:002010-01-12T12:17:43.635+02:00blog sahibi olmak sacmalama ozgurlugunu baskalarinin ozgurluklerine zarar vermeden kullanmaktir.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-1268551633887123239?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-81101334533271297992010-01-12T10:03:00.003+02:002010-01-12T11:06:04.155+02:00ambivalent: kararsız, karisik duygular besleyen, İDS <br />an ambivalent attitude: kararsiz davranis<br />***<br />oglumun 2 yas depresyonlari hem uykularimi, hem de beraber gecirdigimiz saatleri etkilemeye baslayinca, hayatim boyunca bildigim seyi yapmaya basladim. okumak. <br />kendi genc halimi canlandiriyorum kafamda; bir elimde kitap, yanimda mumkunse bir sandvic ya da cerez, saatlerce yatagimin uzerinde, vucudumun kalibini cikaran ben, iste, hemen oracikta. ne okudugumu, ne dusundugumu, ne hissettigimi hatirlamiyorum. bildigim tek sey, genc yasa kadar hayatimin yarisini bu pozisyonda gecirdigim. <br /><br />gencken, hep merak ederdim, ders calismak zorunda olmamak nasil bir seydir diye. simdi, o kadar az vaktim var ki, ne gencligimi, ne de gelecegimi hayal edemiyorum. okudugum seylere de o vakit oldugu kadar kafami gomemiyorum. hakikaten vaktim yok!. yemek yemem, uyumam, calismam ve eglenmem lazim. ayni zamanda, yemek yedirmem, uyutmam ve eglendirmem de lazim. her neyse. uzatacak, daldan dala atlayacak vakit de yok zaten:)<br /><br />oglumuzun halleri bizi hem gulduruyor, hem yorgunluktan yerlerde surunduruyor, hem de en zeki halleriyle kafamizi zorluyor. Ornegin; <br />-annejim, kopuk (halasinin kopegi) ner'den cis yapiyo? (!) <br />ya da; <br />- babanin pipisi kocaman, annenin pipisi ner'de? .. <br />bizi beraber temasta gordugu zamanlardan birinde ise; <br />- babacim sen uyu, annejim kalk oydan, gel buraya! <br /><br />ve tum diger gecenin 3'u dertlerin en gucu, ciglik cigliga uyanma halleri.. <br />ben: -neden agliyorsun oglum? <br />- baba kizdi yeaaaaa huhuhuh <br />ben: - allah allah! baba uyuyor oglum, nasil kizsin sana? <br />- benene (banane demek oluyor) kalksin, anne baba uyansin! <br /><br />tum patirtiya odaya gelen babayi gorur gormez:<br />-yapmaaaaaa yapmaaaa yaa hu hu hoouuu! baba yapmaeeaaaaa! <br /><br />babasi: -oglum, baba uyansin kalksin dedin diye geldim, canim oglum n'oldu sana? <br />- giiieettt! git baba gittt! istemiyom giiiitt! <br /><br />bu olaylarin rutin sekilde yasanmaya baslamasiyla ben, ayni zamanda terapist olan canim arkadasim g. nin akli temsiliyle cocugunu 24 aya kadar getirmis olan yine ayni ben, nihayet, g.nin mail kapisini 24. ayda caresizce asindirmaya basliyorum. bir yandan da google da "how to deal with oidipus / terrible two" tuslarini eskitiyorum. <br /><br />sonuc: sadece bir kelime: ambivalent. ve sessizlik. <br /><br />herhalde 18-20 yasinda falandim. tam universiteli oldugumuz zamanlar iste, bilirsiniz, nereye giderseniz gidin, ne yaparsaniz yapin, bir bulutunuz vardir adeta, size ozel, size ozgu, bakisiniz o bulutun uzerindendir. ucakta hani, inise gectiginde, bulutlarin arasindan hayal meyal done done inerek sehri gorursunuz, aciniz izin verdigi olcude.. o kadardir hayata bakisiniz.. acilan her pencereden nefes almak istersiniz. ne kadar cok acilan pencere oldugunu gorur hayrete dusersiniz. yasama acligiyla, anlayissiz kohne duzen, hep ama hep karsinizdadir. <br />gencligin puslu gunlerini boyle kendi bulutumla beraber evin icinde, kampusun tasli yollarinda, yatagimin uzerinde, sevgili addettiklerimin golgesinde gecirirken, cokca yaptigim sey ailemle catismakti. ne oldugunu tarifleyemedigim bir duygu, surekli catismaya zorluyordu beni. kendi gencligini belgin doruk-hulya kocyigit paralelinde gecirmis olan annem, beni anlama sapagini bir turlu bulamiyordu. babam ise beni cokca anlayip, hemencecik oracikta yargiliyordu. yuzlerine bakamiyordum. gozlerini bulamiyordum. eve girdigim an bulutum koyu griye donusuyor, evden cikana kadar bogazimin etrafina sariliyordu. annem bir gun -bizi gercekten hic sevmiyor musun banu? demisti. gercekten hic.. sevmiyor muydum.. yaptiklari ve soyledikleriyle gurur, namus, sorumluluk ve yeterlik timsali olan bu yetiskin ikilinin varliklari, dogrusu beni pek ilgilenmiyordu. ama yoklukla, yasakla, endiseleriyle terbiye ettikleri genclik corbamin suyu, eksidikce eksiyordu. yine de sevgi dolu temaslari, karsilik beklemediklerinde benden, inci tanesine donusuyordu.. ozellikle annemin. ama bu mutluluk, hemen arkasindan gelen mutsuzluga kadar surdugunden, hersey bos, hersey kotu, hersey cirkin ve hayat karanlikti. <br />"ambivalent" . hayatla ve annebabamla iliskim, oldukca, ambivalent idi. <br /><br />bu kelimeyi taniyorum. bu kelime ruhumu cozuyor. oglumuzun bunalmalarina da bu kelime kilavuz olsun diliyorum. o costukca, o sordukca, o bunaldikca, biz bunalmayalim. biz karismayalim. biz tum gucumuzle sadece var olalim. o, kucuk bulutunu soru ve sorgulariyla buyuturken, biz firtina gibi ani ve guclu esmek yerine, bulutuyla beraber onu gelecege usulca tasiyan meltem olabilelim. tanrilardan gelecek icin, bunu dileyelim.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-8110133453327129799?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-66698416895474781602010-01-11T11:34:00.004+02:002010-01-11T11:50:31.047+02:00starbucksta bir ufak kahve: 4.50 tl<br />gloria jeanste bir standart kahve: 6.25 tl <br />cafe neronun fincanda kahvesi (kupayi tercih ederim ama..): 4.25 TL. <br />la vitta diye sacma bir pastanenin dandik ufacik kahvesi: 6.00<br />yakinda acilan baska bir bistro adli manasiz yerin espressodan yaptigi kucuk kahve: 5.5 tl. <br /><br />bunlar etrafta kahve diye aserdigimde 10 dakika en az yuruyerek ulasabilecegim yerler. <br /><br />ya da, <br /><br />gidip johns coffe world den 125 gr kahve aliyorsun. 14.00 tl. 6 gr/bir ufak kahve diye hesaplasan (kahvenin hasi yani). kahveden kasikla alirken etrafa dokup sactiklarin, dibindekinin kokusu gitti diye cope attiklarinla beraber, 18 adet ufak kahve hesaplasan.. bir de bunun suyu var, musluk degil icme suyu desen, 18x200 cc (fazla fazla) = 4 lt su, diyelim ki 4 tl.. buna nakliye masraflari da dahildir.. ediyor sana 1 TL/kahve. 1 lira da isletme gideri koydum size; bulasik, sarfiyat, elektrik vs vs.. etti mi 2 TL.<br /><br />bana ortalama 5 TL / kahveyi aciklayabilecek bir babayigit cikacak mi acaba? <br /><br />***<br /><br />uykusuz bir gecenin sabahinda, birmilyonuncukez, kahve satmak icin bir yer acma hayali kuruyorum. yanibasimda igrenc otesi ofis neskaavesi dururken. <br /><br />yazik degil mi bana?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-6669841689547478160?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-43564373572188403972010-01-08T11:30:00.003+02:002010-01-08T11:33:40.798+02:00yaziya inaniyorum.<br />yazmanin gucune, guzelligine, vazgecilemezligine <br />inaniyorum. <br />sadece, <br />baskalari icin yazmaya inanmiyorum. <br />denebilir mi.. bu gunceye baktigimizda. <br /><br />tam 5 senedir bir sekilde VARIM. Hera olarak varim. Banu olarak varim. Ne zaman ki okunmaya basliyor yazdiklarim, viiiztt erenkoy! Banu/Hera yok oluyor. <br />Ne zaman ki son okuyucu da pes ediyor, yok artik buradan bir sey cikmaz diyor, o zaman icimdeki ses beni durtmeye basliyor. <br />hangisi:<br />kacan balik mi buyuk oluyor?<br />anlik sekilde basilmanin dayanilmaz buyusune mi her seferinde tav oluyorum? <br /><br />yazmak bir fantezi mi<br />bir icgoru mu<br />bir heves mi<br /><br />benim icin. <br /><br />cozemedigim tam da bu.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-4356437357218840397?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-17708599315709231282010-01-08T11:18:00.003+02:002010-01-08T11:28:24.183+02:00Cok yakinimdaki insanlar hep sikayet ederler. Neden senile basit bir sey yapmak mumkun degile gelen bir yakinma bu. Ornegin g. diyor ki, neden basitce "bulusamiyoruz" seninle.. bulusalim deyince binbir dereden su, ya soyle olursa, boyle oldugunda soyle olursa.. diye diye.. uzayan ve sikicilasan bir bulusma, nihayet.. kocam da bazen, su filme gidelim der, baslarim saydirmaya; ama.. ama o film cok populer, sinopsisini okudum ve film canlandi bile.. ya da filme sanki gitmis ve cikmis gibi, yorumum hazir.. Bazen de yaptigim yemeklere karsi ayni seyi soyler; annesinin onune 5 dakikada koyuverdigi cilbiri arayan damagi onu durttugunde:). Yaman da ayni seyden muzdarip olacak belli ki; "anne hamuy" -tamam oglum hamur yapalim ama once.. su tas su hamam su ortu su renk.. bitti bile aksam, bu arada oglumun odagi coktaan degilmis:)..<br />ne olacak benim halim.. demiyorum. daha cok "isinize gelirse, buyum ben" boburlenmesi yapabilecegim bir durum bu. Ben degil, yildizlar karar vermis buna, nedir derseniz, <a href="http://sozluk.sourtimes.org/show.asp?t=y%C3%BCkseleni+ikizler+olan+bal%C4%B1k+burcu+kad%C4%B1n%C4%B1">iste ispati:</a><br /><br />balik burcu yukseleni ikizler olan kadin: (eksi sozlukten) <br /><br />1. dört kişi.<br /><br />(jael, 12.10.2007 17:54)<br /><br />2. ya da daha fazlası:<br />(bkz: 8 kadın)<br /><br />(jael, 13.10.2007 13:09)<br /> <br />3. o kadar çok ve hızlı ruh hali değiştirir ki kendini bile yorar<br /><br />(jazckthezero, 15.11.2007 10:38)<br /><br /><br />5. oldukça kararsız, kadın - erkek ilişkilerinde hissettiği duygular konusunda sürekli şüpheye düşen kadındır. iyi yönlerine gelince; ikizler yükselen burcu kendisinin zeki, çevik ve sıcak bir insan olmasını sağlarken, balık burcu sayesinde duygusal ve yaratıcıdır. ateş grubundan ikizler ile su grubundan balık burcunun kombine edilmesi sonucunda çıkan kişilik iki burcun da keskin özellikleri * törpüleneceğinden herkesin korktuğu kadar kötü olmayabilir. iyidir iyi. * * *<br /><br />****<br /><br />hadi bu pazar bana gelin, size basit bir makarna yapayim:) Sadece makarna su ve beyaz peynir.. Sessiz bir sohbet olsun masamizda, bir de belki, oglumun miril miril bebek cocuk sesleri.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-1770859931570923128?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-36616629312971547512010-01-07T14:33:00.002+02:002010-01-07T14:55:10.511+02:00bugun nihayet gunesli bir gune uyandim, kalbimi dinleyerek. dun aksamki yoga seansinin ayaklarimi yerden kesmesi, bir ilk. oglumu ozlemeden kendimi bir seyin tam icinde ve tumuyle bir parca olarak bulmam, bu da bir ilk. dun aksam ve bugun, yildizlar bana goreydi, hepsi ayciceklerinin gunese bakmasi gibi, yuzunu cevirmis bana bakiyordu buna eminim. boyle bir gunu tahammul olcegiyle tarif edebiliyorum: herseye tahammulum var bugun; istemeden yaptigim sosyal gulumsemeye, asansorde bilincimi acik tutup insanlara merhaba demeye, patronun istedigi cevabi verebilmeye.. bir cesit koruyucu kalkan giymisim gibi. biraz once g.yle bulusup oglumun 2 yas krizlerine beraberce kafa yormak oda sicakliginda az sekerli bir sutlu tatli yemisim gibi bir etki yapti ustune. Uykusuz gecen gecelerde yaman'a yaptiklarimi zorlanarak da olsa anlattim ve arinmanin ilk adimini atmis oldum. oracikta bir karar verdim; bundan boyle bir bunalim olustugunda cok ozledigim bir seyi yapacagim: kalkip kahve yapacagim, gunun gazetesini okuyacagim ve zamanin oglumun depresif hallerine gore yamulup bukulmesine izin verecegim. kocami da boyle korumus olacagim. <br />cok merak ettigim bir film var, g. nin de "gizlice" seyretmis olup onaylamasiyla, artik seyretmek icin cildiriyorum. oyle hissediyorum ki, bu film, yasadigim bu 2 senenin sonuna nokta koyacak. tam da bu sebeple bu deneye kocami da katmak istiyorum. istiyorum ki beraber seyredelim ve ben onun yuzunde olusmasi muhtemel saskinlik kahkahalarini goreyim. filmin adi antichrist. <br />mumkun mu? yaptigimiz hatalari tamir etmek? cinlilere mal edilen su civili tahtali anekdottaki gibi, cikardigimiz tum civilerin izleri kalir mi? hafifletmek mumkun mu? zararin neresinden donsek kar mi? <br />2010'a dair liste devam ediyor:<br />kar mevsimi kacirilmayacak, tez vakitte gidip kartopu oynanacak<br />hemen bir cocuk tiyatrosu bulunacak, yaman'a yasgunu hediyesi olarak tiyatroya gidilecek<br />yaman'a ait tum video kayitlari toparlanacak, montajlanacak. <br />yeni bir is uzerine daha cesur davranilacak<br />gardrop duzenlemesi yapilacak<br />mutfaga daha cok girilecek<br />yogaya ara verilmeyecek<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-3661662931297154751?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-21693367039185564582010-01-06T12:16:00.002+02:002010-01-06T12:23:03.850+02:00uzerimden agir agir bir silindir geciyor. 2 yasinda bir oglum var. onun depresif reaksiyonu hayata, icimdeki depresyona susamis hucrelere cansuyu oluyor. her gunun sabahi bogazimi daha da zorlayan bir gune uyaniyorum. catismanin doga oldugunu kendime tekrar ediyorum. peki ben neyle catisiyorum? oglumun bakicisiyla.. hulya avsarla.. dayatilan tum dogmalarla.. uzerimden adeta bir silindir geciyor. "aman kilo vermesin" "uyusun da buyusun" "annesini ozluyor" "anne kalk" "anne asagi" "anne kule" "anne anne anne.." kocamin teklifi ise tumuye ezilmemiz. bu biz biziz, oglan ve ben, ne garip!. yuzlesmeden ortasinda oturdugum tum seyler.. uyanip beni durteceklerine, uyanan yine ben oluyorum. niye bu kadar zor? degismek. kendini bulmak. sinirlarini kesfetmek. niye bu kadar zor?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-2169336703918556458?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-42714006469464001412010-01-04T17:30:00.002+02:002010-01-04T17:36:49.990+02:00sessiz sakin bir yil daha geride kalmis. her yil yenisini beklemek.. ne icin, bilmiyorum. ic kirikliklarim dis kirikliklara donusuyor ve ne acaip hic bir seneyi gururla ugurlayamiyorum. belki freud'u sorgucubasiliktan indirmeli ve yerine kadin hera'yi oturtmaliyim artik. <br /><br />geride biraktiklarima dair hatirlayacaklarim:<br />yaman'a dair her an ve hersey<br />sabah iskencelerinden ne kadar nefret ettigim.<br />hedonistik kesifler cok yasasin<br />hala yapilamamis bir "best pizza dough ever"<br /><br />bu seneden beklediklerime dair: <br />daha seffaf bir sene olsun mu? olsun. <br />daha sevgili bir sene olsun mu? olsun. <br />daha cocuk bir sene olsun mu? olsun. <br /><br />buyudum, artik kuculeyim.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-4271400646946400141?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-44634648671882518942009-12-18T13:47:00.002+02:002009-12-18T13:53:45.990+02:00http://fotogaleri.ntvmsnbc.com/galeri.aspx?galleryId=2445<br /><br />bir gonul gozu var, haber vermeden sessizce ve tumuyle kendi iradesiyle acilan-kapanan. tipki 4 element filminde mila jojovicin, derin uykusundan uyandiktan sonra, dunyanin kisa tarihiyle yuzlestigi an gibi, verdigim linkteki fotograflara bakinca ben de gozyaslarina boguldum. bir yetiskin olmanin bedelinin, duygularini bir katman daha derine gommek oldugunu dusunurken, belki de yetiskinligi atlayip yasliliga adim attigindan ruhum, gittikce hassaslasiyorum, ruhum dantel dantel dokuluyor.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-4463464867188251894?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-43046710976145747942009-04-10T15:00:00.002+03:002009-04-10T15:06:35.009+03:00"gunlerden bir gun isleri pek de iyi gitmeyen bir sirketin yoneticileri bir araya gelip bir danisman tutmaya karar vermisler. Danisman kardesimiz gelmis, bu kadroyu boyle boyle degistirin diyecek olmus; -yok efendim olmaz demisler.. Neden diye sorunca, -e mevzuat izin vermez diye cevaplamislar. Danisman ertesi gun ofisi soyle matbuuyu boyle degistirelim diyecek olmus, -yok efendim olmaz demisler. Danisman yine neden demis, -efendim mevzuat izin vermez demisler. Onu degistirelim olmaz, bunu degistirelim, mevzuat izin vermez bu boyle gitmis. Danisman sonunda dayanamamis, -siz adam olmazsiniz demis. Bizim yoneticiler neden demisler. Danismandan cevap -mevzuat izin vermez de ondan!."<br /><br />cok guldum ne cok guldum.. bende mi acaiplik?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-4304671097614574794?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-27223593545635163402009-03-23T10:45:00.000+02:002009-03-23T10:46:06.585+02:00<a href="http://1a1e.blogspot.com/">sevgili U2, 3boyutlu olarak sinemalarımızda konser kayıtları ile boy gosterecekmiş, insan hakları ihlallerinin oldugunu dusundukleri turkiye'ye gelmeyi boykot edip, ama her turlu album satıslarını yapmaktan geri durmayan, fakirin yanında ama kendisi dunya zengini sevgili bonoyu gormesem de olur.internetten indirdigim mp3lerini dinler, bir kuruş da harcamam u2 için</a><br /><br />diline saglik lal!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-2722359354563516340?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-20381024959661522292009-03-05T17:23:00.004+02:002009-03-06T09:53:59.149+02:00edit***************<br />oglumun resmini sorarak bam telimden yakalamis beni witness.. hera gururla sunar:) iste yaman, o da 1 yasinda...<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_31rFZWAe4bQ/SbDV4kv9LfI/AAAAAAAAAjU/TeDIajUD69w/s1600-h/DSC00111k.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 164px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_31rFZWAe4bQ/SbDV4kv9LfI/AAAAAAAAAjU/TeDIajUD69w/s200/DSC00111k.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309979128584023538" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_31rFZWAe4bQ/Sa_vUIizcmI/AAAAAAAAAjM/lfKE_T8k4Zs/s1600-h/DSC00099.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_31rFZWAe4bQ/Sa_vUIizcmI/AAAAAAAAAjM/lfKE_T8k4Zs/s200/DSC00099.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309725614862987874" /></a> 23 subatta 37. yasima basisimi kutladik sevdigim bir kac insanla birlikte.. oglum bas kosedeydi her zamanki gibi.. coktan boyun egmis oldugum bir atalet vardi uzerimde, o gece de dusunmeye vakit buldugum tek an -oglumun uykusuyla benim uykum arasindaki o kisacik zaman- tanimlayamadan kabullendigim. <br />bugun karsilastim ataletimle, Gokhan Ozgun'un satirlariyla:<br /><br /><a href="http://www.taraf.com.tr/makale/4334.htm">Kendi hakikatine kapanıp hayatta kalmayı şu veya bu şekilde becermiş insanı aniden ‘kenardan’ ‘merkeze’ çeker çocuk. Merkezden kaçamaz olursun. Çocuk, sınıfından, statüsünden, babasının dünya görüşünden bağımsız o ‘merkezde’ yetişecektir. </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-2038102495966152229?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-47546836964611011752009-02-20T12:37:00.002+02:002009-02-20T12:44:02.169+02:00“Dogdugumuz yerlerde, nesnelerin bizden daha secim yapma zahmetini tanimadan gonlumuzu fethettigi yerlerde, dis dunyanin yalnizca kisiligimizin bir uzantisi gibi gorundugu yerlerde hissettigimiz gibisi yoktur.' demis George Eliot.”<br /><br />bir yerlerden not almisim.. karsima ciktigi an, simdi, oglumun bu sabahki derin kokusunu duydum bir an, isyerimde masamda otururken.. sonra.. <br /><br />Kendi yerlerimi dusundum. Omur taslarimi. Kiyilardan ozenle topladigim. Cakil taslarim. Erzurum’da yillar sonra yedigim doner, "aile" salonunda. Kara battigim yer, muhtemelen boyum 75 santim ve gozlerim annemin gozlerinin icindeyken:) Deprem sonrasi yerle bir olmus bir Adapazari. Nerede okula yurudugum, Sevinc’le sakiz aldigimiz okul bakkali? Balikesir’de kagittan toka yapip sattigim mahallemiz. Leblebi tozu aldigim yer. Saat kulesi. Saat kulesinin dibindeki halk kutuphanesi. Anna Karenina’nin gittigi istasyonda da oldugunu hayal ettigim hep hani. Paris’te kocamla karsilikli agladigimiz Italyan restoran.<br /><br />ve icim, kipir kipir oldu. Sanki hayat hep bir degisiklige gebeymis gibi bir umut dogdu icime bir yere. Simdi biri giriverecek ve ben aaa diyecegim, sarilacagim boynuna. Tek gidamizin sevgi olduguna emin oldum, su an.. Onsuz olecegimiz tek sey.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-4754683696461101175?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-35505694143369588282009-01-08T17:43:00.002+02:002009-01-08T17:47:05.176+02:00Necmiye Alpay'in "3 Maymun" filmi hakkindaki elestiri yazisini okuyunca once aklim karisti. Bu arada hala filmi seyredemedigim icin de icim icimi yiyor, her elestiriyi okur hale geldim. N.Alpay oyle birsey yazmis ki, filmi begenmis mi, begenmemis mi, etkilenmis mi anlayamadim. Sonra dusundum, bu arayisim ne aci bir aliskanlik.. Demek ki ben hic gercek bir film elestirisi okumamisim bu güne kadar! Bu gune kadar okudugum tum film elestirileri yazanlarin fazlasiyla oznel dunyalarina ait birer pasajmis meger. Meger film elestirisi <a href="http://www.radikal.com.tr/Default.aspx?aType=RadikalYazarYazisi&ArticleID=916006&Yazar=NECMİYE%20ALPAY&Date=08.01.2009&CategoryID=113">boyle bir seymiş. </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-3550569414336958828?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-35976126040688884992009-01-07T14:00:00.000+02:002009-01-07T14:01:17.786+02:00<a href="http://www.sabah.com.tr/ardic.html">....<br />Badem'in fotoğrafı, İsrail ordusunun öldürdüğü badem gözlü Arap bebelerinin resimleriyle yan yana yayınlandı.<br />Badem'e ateş eden ya da onu sopayla döven vatandaşlarımız, eminim İsrail ordusuna çok kızmışlardır.<br />Ortadoğu'ya barışın nasıl getirileceği hakkında da mutlaka bir fikirleri vardır, Datça kahvehanelerinde okey oynarken anlatırlar, Alex'in Fenerbahçe'den gitmesi ya da gitmemesi konusunda bir fikirleri olduğu gibi.<br />İki ay sonra oy da kullanacaklar. Hayırlı olsun. </a><br /><br />engin ardic - sabah gazetesi<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-3597612604068888499?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-52124569345951004902009-01-05T10:51:00.001+02:002009-01-05T10:52:38.100+02:00okuduguma inanamadim, bir daha bir daha okudum, ancak tahayyul eder vaziyete geldim<br /><br /><a href="http://www.radikal.com.tr/Default.aspx?aType=YazarYazisi&ArticleID=915598&Yazar=YILDIRIM%20TÜRKER&Date=05.01.2009&CategoryID=97">Bu, İsrail ekonomisinin savaşa ve kargaşaya dayanıklı, sağlam yapısını göstermiyor. İsrail’in, ekonomisini tam da savaş ve kargaşa üstüne inşa etmişliğinin kanıtı. </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-5212456934595100490?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-24308346725998422652008-11-21T12:43:00.000+02:002008-11-21T12:46:00.594+02:00<a href="http://www.ntvmsnbc.com/news/466693.asp">icimizden biridir kendisi.. alelade bir insan; bankadan para cekerken beraber sira bekleyebileceginiz, ekmek alirken cebindeki bozuk paralari avcuna dokup sayan bizden biri. </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-2430834672599842265?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-15792752647534883762008-11-14T12:03:00.000+02:002008-11-14T12:06:21.500+02:00geri dondum donmesine ya, kulaklarim ve gozlerim pisman oldular okuduklarina, duyduklarina, gorduklerine... uzerime koca koca golgeler dusuyor: basbakandi, ergenekondu, savunma bakaniydi, dtpsi pkksi ve tum gunluk haberlere sikisan gorunmez insan trajedileri.. <br />buyrun, siz de okuyun, ve kolaysa yasamaya devam edin<br /><a href="http://www.taraf.com.tr/haber/21425.htm"><br />Vicdan evinden hiç mi geçmedi yolun?</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-1579275264753488376?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-48170695346130554992008-10-27T11:40:00.001+02:002008-10-27T11:49:28.317+02:00http://www.ktunnel.com/index.php/1010110A/0f7e9571d6172b3a2473b065597292bf3405de73a0322ed71333ada3b1264c1da9377ab85d861a8615672<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-4817069534613055499?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-72003943171348124282008-10-24T12:40:00.000+03:002008-10-24T12:41:38.317+03:00<a href="http://www.ntvmsnbc.com/news/463493.asp">“İç dünyanın derinliği ile ağızdan çıkan söz arasındaki uçurum hep acı vermiştir bana” (Nuri Bilge Ceylan)</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-7200394317134812428?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-52143000370529423572008-10-23T10:23:00.000+03:002008-10-23T10:27:29.274+03:00istedigimden daha fazla dusunuyorum<br />istedigimden daha fazla iciyorum<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-5214300037052942357?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-26649362739706670802008-10-17T10:43:00.000+03:002008-10-17T10:48:19.401+03:00<strong><a href="http://www.line.fm/?z=j0k8-4EuroAVSB1">"I'm sticking with you 'Cos I'm made out of glue"</a></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-2664936273970667080?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-10972836703211764122008-10-10T15:41:00.000+03:002008-10-10T15:46:01.100+03:00Dr. Marc Faber [(aka Dr. Doom) is an investment analyst and<br />entrepreneur ] concluded his monthly bulletin (June 2008) with the<br />Following:<br /><br />''The federal government is sending each of us a $600 rebate. If we<br />spend that money at Wal-Mart, the money goes to China. If we spend it<br />on gasoline it goes to the Arabs. If we buy a computer /software it<br />will go to India. If we purchase fruit and vegetables it will go to<br />Mexico, Honduras and Guatemala. If we purchase a good car it will go<br />to Germany. If we purchase useless crap it will go to Taiwan and none<br />of it will help the American economy. The only way to keep that money<br />here at home is to spend it on prostitutes and beer, since these are<br />the only products still produced in US. I've been doing my part.' <br /><br /><br />yukaridaki pasaj yazisma grubuna dusunce bir suru eglenceli yorum yapildi. Ama en guzeli: <br /><br />"Turkiye icin de aynisi soylenebilir.. tek farkla; bira icince paranin burada kalmasi tamam da, diger konu icin harcanan para Rusya veya Ukrayna'ya gidecektir.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-1097283670321176412?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-49230224761159245182008-10-07T14:29:00.002+03:002008-10-07T16:14:45.614+03:0030 ocaktan bu yana, bebegimi ilk defa kucagima alali koskoca bir 8 ay gecti, bir satir bile oynatmamis olmak ne kotu! halbuki her gun farkli bir duygu-dusunceyle uyandigimi hatirliyorum simdi hayal meyal, uykusuz gecelerin arasinda, uyur uyanik. fikret Kizilok'un dedigi gibi: gecenin 3'u, dertlerin en gucu<br /><br />artik toparlanma vaktidir diyor icimdeki saat, kalbimin en derinine ekilen tohum koklerini guclendirirken gecen her saniyede.. tam da, "benim ben olma seruvenime" muhalefet ediyor... derdim, o minik yaramaz elleriyle bana butunlenme hissini tattirmamis olsaydi...<br /> <br />aylar once okudugum bir yaziyi sonradan sakin kafayla dusunebilmek umuduyla saklamisim: diyor ki Ayse Kadioglu; .."annelik bir gonullu esaret, bir gonul esareti.." <br /><br />gonullu esaretten gonul esaretine gecmek icin kendi kendime mirildanmaya basliyorum simdi: "kirmizi balik yuzuyor, kivrila kivrila gidiyor..." <br /><br />merhaba is, merhaba nisantasi, merhaba diyet, merhaba istanbul... merhaba.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-4923022476115924518?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-55331583735743265162008-02-26T10:16:00.000+02:002008-02-26T10:18:10.229+02:00...... Oscar is 80 this year, which makes him now automatically the frontrunner<br />for the Republican nomination. You have to admit, this is a huge election.<br />An historic election. So much excitement. For the first time in so many<br />years we don't have an incumbent president or an incumbent vice-president.<br />The field is wide open. Have you all had a chance to examine all the<br />candidates, study their positions and pick the Democrat you'll vote for?<br />Democrats do have an historic race going. Hillary Clinton vs Barack Obama.<br />Normally, when you see a black man or a woman president an asteroid is about<br />to hit the Statue of Liberty. How will we know it's the future? Silver<br />unitards, that can't be all? You have to give Barack Obama credit, he's<br />overcome a great deal. Not just he's an African-American. Barack Hussein<br />Obama is his name. His middle name is the last name of Iraq's former tyrant.<br />His last name rhymes with Osama. That's not easy to overcome. I think we all<br />remember the ill fated 1944 presidential campaign of Gaydolf Titler. It's<br />just a shame, Titler had so many good ideas. We just couldn't get past the<br />name. And the moustache. But, are you ready to have a wonderful show ladies<br />and gentlemen and welcome back to this town? I'm delighted that you're here.<br />We're going to have a great night.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-5533158373574326516?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-72220315185608451272008-02-21T15:40:00.000+02:002008-02-21T15:47:37.028+02:00<a href="http://bp0.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/R72Acts7rhI/AAAAAAAAAD8/dFb74voZm2o/s1600-h/22.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/R72Acts7rhI/AAAAAAAAAD8/dFb74voZm2o/s200/22.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5169429178083946002" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-7222031518560845127?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-11355961773307565652008-01-22T12:38:00.000+02:002008-01-22T12:43:48.295+02:00<a href="http://bp3.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/R5XIlmhOtTI/AAAAAAAAAD0/BqtlLmocYSU/s1600-h/d1.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp3.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/R5XIlmhOtTI/AAAAAAAAAD0/BqtlLmocYSU/s200/d1.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5158249496543409458" /></a><br />Aksam gazetesinden bir haber: <br /><br />"Spor giyimin önde gelen markası Nike, 2008 bahar koleksiyonun tanıtımını yaparken, Türkiye için muhafazakar bir slogan kullandı. Türkiye’de yükselişe geçen İslamcı dalgayı göz önüne aldığı sanılan Nike, internet sitesinde ve mağazalarına gönderdiği afişte 2008 kadın koleksiyonun tanıtımını yaparken farklı sloganlar kullandı. ABD ve Avrupa ülkelerinde, ‘<strong>Yes to shaking what your mama gave you’ </strong>(Annenin sana verdiklerini çalkalamaya evet!) sloganını kullanan Nike, sıra Türkiye’ye gelince küçük bir sansür yaparak, sloganı Türkçe’ye, “<strong>Yaradanın verdiklerini çalkalamaya evet</strong>!’ olarak çevirdik. Nike yetkililerinin Müslüman Türk tüketicinin tepkisini çekmemek için slogan değişikliğine gittiği tahmin ediliyor. "<br /><br /><br />Daha okurken kahkaha atmadan duramadim. <strong>Ananin verdiklerini calkalamaya evet</strong>! diye tekrarladim kendi kendime, hic mustehcen ve komik gelmedi. Ama "<strong>Yaradanin verdiklerini calkalamaya evet</strong>! dedigim anda gulme ve soyle oh sikidik diye calkalama istegi kendilinden geliveriyordu. <br /><br />Sizlerin fikrini merak ederim hakikaten... Sizce hangisi daha "islamik"? Yaradanin verdiklerini calkalamak mi, anamizin verdiklerini calkalamak mi?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-1135596177330756565?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-46211631003470671052008-01-17T13:07:00.001+02:002008-01-17T13:07:41.100+02:00blog onerisi, istanbul'da yeme icmeye dair:<br /><br />http://www.yesek.com/<br /><br />http://www.yesek.com/?page_id=2<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-4621163100347067105?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-90305967039567238762008-01-16T12:05:00.003+02:002008-01-16T12:05:52.149+02:00<a href="http://www.milliyet.com.tr/2008/01/16/yazar/temelkuran.html">....Bunu ben kabul ediyordum zaten. AKP etmiyordu. Şimdi ediyorlar. Yani bu başörtüsü dokunulmaz bir dini değer değil artık, ideolojik bir mesele. Dolayısıyla dinin hak edilmemiş kalkanı ortadan kalktı. AKP'nin politikalarını eleştirenler artık dine saygısızlıkla susturulamaz. Bu, işte, çok mutlu bir olaydır. </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-9030596703956723876?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-74718300874141846362008-01-11T18:47:00.000+02:002008-01-11T19:05:54.376+02:00bugun baskalarinin cektigi fotograflara gozum daldi durdu. Birincisi bir Bresson fotografi, kendisiyle Sabanci'da gecen sene sergisi sayesinde tanismistim. Sergiler birini tanidigini sanmak icin harika araclar, ama eserler karsisinda boyle randevulasmis sekilde duygulanamiyorsunuz. Daha cok bir rastlanti gerekiyor, o eserin bakan kisideki izdusumune yaklasabilmek icin. Bugun tam da yaratici bir iki kelime etmek zorunda oldugum bir zamanda, o andan kacip ntvmsnbc ye sigindigimda karsima cikiverdi. giptayla gulumsedim. kizin enine cizgili gemici tisortune, kopegin anlik bakisina, erkege ve tum bu guzel ani bulusturan kafe goruntusune. <br /><br /><a href="http://bp2.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/R4ef02hOtQI/AAAAAAAAADc/fJ12BOmjl5w/s1600-h/279147.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp2.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/R4ef02hOtQI/AAAAAAAAADc/fJ12BOmjl5w/s200/279147.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154264028885726466" /></a><br /><br />ikinci fotografa oylesine giriverdigim bir <a href="http://port2port.visualblogging.com/">blogda</a> rastladim. aceleyle fotografi sag clikleyip kocama "(kedimiz) <strong>cincan'in hayattan en buyuk beklentisi</strong>" basligiyla gonderdim. gun icerisinde de donup donup yatagin uzerine dusen gunes lekelerini, ondeki kedinin ustuste koydugu patilerinin huzurunu, ifadelerini seyrettim durdum.<br /><br /><a href="http://bp0.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/R4ehIWhOtRI/AAAAAAAAADk/7pPdIBFSjFc/s1600-h/1198678328.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/R4ehIWhOtRI/AAAAAAAAADk/7pPdIBFSjFc/s200/1198678328.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154265463404803346" /></a><br /><br />ucuncu fotograf yine bir kedi fotografi. sadece guzel. guzelin sembolu hatta.<br /><br /><a href="http://bp1.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/R4ehWmhOtSI/AAAAAAAAADs/X_w_4mu_WDQ/s1600-h/lions+(2).jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp1.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/R4ehWmhOtSI/AAAAAAAAADs/X_w_4mu_WDQ/s200/lions+(2).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154265708217939234" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-7471830087414184636?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-89358542947857842542007-12-28T11:30:00.000+02:002007-12-28T11:32:09.811+02:00oyle garip oyle garip ki bu insanoglu; once sabir kupunu kesfediyor, sonra <a href="http://www.ntvmsnbc.com/news/430884.asp">sabir kupunu cozecek robotu</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-8935854294785784254?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-28380392192171332962007-12-25T09:39:00.000+02:002007-12-25T09:49:23.752+02:00<a href="http://www.hurhaber.com/news_detail.php?id=90595">Nese Duzel'in Prof. Cemil Oktay soylesisinden kaydedilesi notlar:</a><br /><br />/Modernleşme sürecimizin de kahramanları var. İslam"da nasıl Peygamber"in yaşamına, sözlerine bakılıyorsa… Tıpkı İslam"daki sünnet gibi, biz de modernleşme kahramanlarının eylemlerine, sözlerine, savundukları değerlere atfen davranıyoruz. Örneğin Atatürk. Örneğin İkinci Mahmut"un yaptığı modernleşmelere atıfta bulunuyoruz. Yani biz Türkiye"nin 1920"lerdeki ilk girişimlerine bir sünnet kültürü muamelesi yapıyoruz. Böyle bakıldığında Türkiye hala laikleşmedi, dünyevileşmedi. Çünkü dünyevileşmek demek güncelin getirdiği koşullara kendinizi bağlamanız demektir. Türkiye ise kalıp olarak sünnet kültürüyle bağını kesemedi. Bu sünnet kültürü Kemalizm olabilir. Başka bir izm olabilir. Sonuç itibarıyla her şeyi bir şeye atfen meşrulaştırmaya çalışıyoruz ki, işte bu, laikleşme, dünyevileşme değildir./ <br /><br />/Türbandaki artışı, toplumda muhafazakarlığın artması olarak görmek yerine, toplumda zaten var olan muhafazakarlığın görünür hale gelmesi olarak yorumlayabilirsiniz. 1960"larda İstanbul bir milyondu. Bugün nüfus katlandı, başörtüsü de katlandı. Çünkü göç köylerden ve kasabalardan oluyor. Çünkü Cumhuriyet köylere kasabalara girmedi, giremedi. Cumhuriyet"in değerleri, modernitenin yaşam biçimi ülkenin yüzde 80"inine girmedi. Şimdi o köylüler modernleşme süreciyle büyük kentlere geliyorlar. Gelirken de köylülüğü biraz kentlere getiriyorlar. /<br /><br />/Bizim iki burjuvazimiz var. Boğaz burjuvazisi ve türbanlı burjuvazi. İkisi kendi aralarında yarışıyorlar. Her iki burjuvazi de modernleşmek ve kazanmak istiyor ama haçını kendi taşımak istemiyor. Yani bunun bedelini ödemek istemiyor. İstanbulun varoşlarındaki toplumsal koşulları düşünün. Bu türban, bu din tartışmaları olmasa, TÜSİAD nasıl tutacak bu varoşları? Hangi sosyal kurumu kurdu? Hangi kaynaklarla bu varoşları tutacağız?/<br /><br />/Biraz önce türban türev bir sorun dedim ya… Türkiye"nin aslında bir köylülük problemi var. Biz hala topraktan tam kopamadık. Her tarafımızda bir tarım kokusu, bir köy kokusu var. Tam bir büro insanı, kent insanı olamadık biz. Kendini modern zannedenler de olamadı./<br /><br />/Muhafazakar demek, hala dedesinin kütüphanesindeki kitapları okuyan insan demektir. Böyle ailelerimiz, insanlarımız çok az bizim. Bizim muhafazakarlığımızda bile bir sığlık, köylülük, yerellik var. Geçenlerde Kızılay"da saat 11"de otel"den çıktım. Ezan sesi geliyor. Civarda cami de yok. Başımı kaldırdım, tepemdeki binanın altıncı katına iki hoparlör koymuşlar. Merkezi sistemden ezan dağıtıyorlar. Sonra biraz yürüdüm. Bir başka binanın üst katında hoparlörler gördüm. İslam toplumunda ezan daima minareden gelmiştir. İlk defa ezan sesinin işyeri ya da konut olarak kullanılan bir binadan geldiğini gördüm. Sonra da bu manzaranın gördüğüm başka manzaralara çok benzediğini düşündüm. Her tepeye bayrak dikmekle, oturulan mekana hoparlör takıp millete ezan okumak ieriği farklı olsa da aynı kalıplar. Bu muhafazakarlık değildir. Bu sembolleri sığlaştırmaktır, çıtayı sürekli aşağıya çekmektir. Biz dini de, milliyetçiliği de kötü icra ediyoruz. Türkiye"de endişelenmemiz gereken ne mahalle baskısıdır ne de türbandır. <strong>Türkiye"de endişelenmemiz gereken sosyal olgu kalitesizliktir, avami değerlere inmektir, "sığlık"tır!.. /</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-2838039219217133296?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-19492085550041906582007-12-03T16:19:00.000+02:002007-12-03T16:39:17.000+02:00<a href="http://bp3.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/R1QTL32iv9I/AAAAAAAAADM/R7FtozbSSD4/s1600-R/DSC00108.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp3.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/R1QTL32iv9I/AAAAAAAAADM/t0lfuUN2N_c/s200/DSC00108.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5139754169428787154" /></a><br />Bu derinlikte oksijen yok yeteri kadar bana. Bu derinlikte nefes alamiyorum. Cikmaya calisiyorum yuzeye, arkamdan agirlik asagi cekerken beni. Yapamiyorum. Sadece kuyrugumu salliyorum. Yuzeye cikamiyorum. Oksijen yok. Nefes alamiyorum. <br /><br />Yillar yillar yillar. Onceydi. Yuzundeki o ifadeyi oldugum yasa gelene kadar pek cok kez gormusumdur muhakkak ama, ilk gercekten fark edisimdi. Yuregimdeki agirligini. Annemin gumus bir yuzugu vardi. Orta ikinci sinifin yaziydi. Yazliktaydik hep beraber. Annem mutfaktaydi sanirim, ya da oyle bir mesgul sinyalinde iste. Tam da cocuktum iste. Genc cocuk. Saclarimin onlerini oksijenleyip, kolalayip gunese cikardim. Turuncu sari roflelerim olsun diye. Annemin, bir gumus yuzugu vardi, bana vermisti artik, unlu cekmecesinden nasil olduysa cikarip. O gumus yuzugun uzerinde kucucuk 3 tane mavi tas vardi, mine gibi duran. Ama kucucuk. Ve yuzuk bendeydi iste, nasil olduysa. Takmistim. Bir de dort yaprakli yonca seklinde, minicik ama minicik, bir gumus kolyesi vardi. Kaybederim diye takmaya kiyamadigim. O gun, o gunduz vakti, neden diger genc cocuklar gibi denizde ya da gidilmesi pek yasak olan o mes’um diskonun icerisinde degildim de evdeydim hatirlamiyorum. Belki cikmam yasakti. Aile olacaktik diye mi… hafizamda niye yok bunlar bilmiyorum. Olmasi lazim ama bulamiyorum. Kendimi goruyorum iste simdi: sarilanmis percemlerim yuzume dogru dusuyor, golgeliyor gozlerimi. Ofke ve sucluluktan yanaklarim kizarmis. Yaniyor yanaklarim. Percemlerim suursuzca sallanan ayaklarim yuzunden yanaklarima batiyor. Duymamaya calistigimi hatirliyorum. Bildigim tekerlemeleri gecirirken aklimdan: "...inci inci minci..." babam o gumus yuzugu kucuk parmagina gecirdi ansizin, “olene kadar bu yuzugu parmagimdan cikarmayacagim” dedi. “Olene kadar bu burada kalacak”. Oh olsundu. Bu bana cooook buyuk bir ceza olsundu. Her gordugumde yaptigim hatayi hatirlayacaktim. O yuzugu takmis oldugumu, kadin gibi olmaya calistigimi hatirlayacaktim. Baska sucum var mıydı bilmiyorum. Acaba yasakli disko sinirlarinda mi gorulmustum. Erkekli kizli arkadaslarla mi takilmistim. Denize mi atilmistim erkekler tarafindan. Hatirlamiyorum. Yoksa sadece yuzukler takmaya ozenen genc kiz olmak miydi konu. Neden hatirlamiyorum? Neden parmaga gecirilmis o yuzugu hatirliyorum da sucumu hatirlamiyorum? Yuzundeki o ifadeyi, pek cok kez gormusumdur muhakkak, bulundugum yasa gelene kadar. Ama ilk kez kalemle cizebilecek kadar inceledigimden... Ice kivrilmis gergin dudaklarini. Ates sacan mavi gozlerini. Derin gozlerini. Bana nefes aldirmayan mavi derin gozlerini. Ofkeye acilan gozlerini. Agzindan sacilan tukurukler bir mercek gibi, buyuttuler goz bebeklerini. Parmagini sallarken bana, “olunceye kadar” derken, gumus parlayan bir helezon isiga donustu havada. O helezon geldi sikti bogazimi. Yine nefes alamadim. Yok olmak istedim. Yazlikta evin icinde oturuyorduk gunduz vakti, ve ne aradigimi hic bilemiyorum ben orada… <br />Dun gece kendimi kaybedip sallarken ici manali disi manasiz kelimelerimi, menzilinde kaldi oktan yapilmis kelimelerimin. Tam on ikiden, tam onikiden. Anlamiyor onunla ne alip veremedigimi. Diyor ki “sen benimle bas edemezsin”. Sonra cocuk gibi ofkeleniyor yine. Yine dudaklarini kiviriyor, bu defa sessizce, ama o dinmeyen ofkeyle. O herseye hakkim var diye bagiran ofkesiyle. Bugulanmis mavi derin gozleriyle. Bana ayni iskenceyi yapiyor. Bugunumu dunumu aksamimi ve gunduzumu caliyor simdi de. <br /><br />Ben o ifadeyi, cok kereler cok kereler gordum. Artik uzulmeyecegim diyorum. Ama nedendir bilinmez, nefes alamiyorum. Bu derinlikte.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-1949208555004190658?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-28988263626866703792007-11-26T17:50:00.000+02:002007-11-26T17:58:46.100+02:00Insanin insanlarla beraber olmayi istemesi bir ihtiyactan kaynaklaniyor, . Tumden bir yalnizlik hayal etmeye calisiyorum, icinde sikinti ve yalnizlik huznune yer olmayan, beceremiyorum. Oysa ki dokunulmak istemeyen ben ne taklalar atarim bazen uzakta daha uzakta olabilmek icin, herkeslerden ve herseylerden. Karin boslugumu iyiden iyiye doldurmus bir minik velet bana sormadan neredeyse durmaksizin hatirlatirken kendini tekmeleriyle, cok degil 2 ay sonradan sonra, bir daha gercekten ne zaman yalniz kalabilecegimi dusunuyorum ve endiseleniyorum kendi adima, yalniz ben adina. Ya surekli birisiyle olabilmeyi beceremezsem diye… <br /><br />Yine de, bu Pazar gunu, mevsimsel olarak anormal sayilabilecek bir gunesin altinda, evden uzerimdekilerle bir anda esen bir fikirle cikip iki eski arkadasimla yerdeki taslara vura vura cevrede surtmek ne guzeldi diye dusunmekten alamiyorum kendimi. Yalnizliga tek benzeyen kismi ozgurluk boyle bir anidenligin. Ayaklarimiz nereye gotururse oraya yuruduk muhabbette kaybolurken. Camura bastik, otlara baktik, koyunlar gorduk otlayan. Elimize birer kutu kola aldik, bakkala borc yapip. Yaslarimizi konustuk, yaslaniyor oldugumuzu, ellerimiz ceplerimizde ve onumuze baka baka yururken. Yine erkekleri konustuk, hayatlarimizi kaplayan, kaplasin istediklerimizi, dertlenmeden, bosvererek. Siradan bir Pazar gunuydu. Iki arkadasimla hafif kikirdayip burnumu ceke ceke sokakta oynadim, cocuklar gibi.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-2898826362686670379?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-4235927585121431332007-11-23T14:27:00.000+02:002007-11-23T15:54:05.289+02:00<a href="http://bp2.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/R0bbW4pPzxI/AAAAAAAAADE/Tqv5GMVRE3E/s1600-h/dan.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp2.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/R0bbW4pPzxI/AAAAAAAAADE/Tqv5GMVRE3E/s200/dan.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5136033611271622418" /></a><br />Ne zaman ve nasil bu hale geldim bilmiyorum. Cok degil, herhalde, bir kac senedir. Okumaktan cok izleyerek surdurmeyi tercih ettigim, icinde varolmak icin cabaladigim bir dunya insan ve sahnenin yan tesiri sonucu, herhalde. <br /> <br />Bir bakiyorum saatimin pili bitmis mesela. Tarifledigim kendim o saati alip bir daha bulunmayacak koselere bilincsizce atarken, "davranan" kendim hemen ertesi gun hic unutmadan ve usenmeden aliyor o saati gidiyor pilini degistirtiyor. <br /><br />Kendi kendimi sasirtmaya devam ediyorum: Bombos bir dukkan. Kuruyemis aliyorum. Karsiliginda para uzatiyorum satici cocuga. Cocugun yuzu eksiyor: "bozuk yok muydu, o zaman disarida bozup da gelin bi'zahmet" diyor... Bir anda safagim atiyor, kipkirmizi oluyorum ve tum ciddiyetimle dersi baslatiyorum: "Beyefendi, burada musteri olan benim, kuruyemis alirken bozuk para ile odeme yapilacagina dair bir uyari ya da kural da yok. Beni bir daha gormeyecek olmaniz bana kaba davranabilmeniz anlamina gelmez" diyorum. O da kizariyor ve parayi bir cirpida bozdurup ustunu bana uzatiyor bir sey demeden. Verdigim dersten emin, sicak kuruyemise dadaniyorum, icim rahat. Tarifledigim kendimi dukkanin kapisindan cikarken goruyorum, zor bela bozdurmus parayi, saticiya uzatiyor "buyrun" diyerek, biraz ofkeli biraz ezik. <br /><br />Elimde yeni Express dergisi, Taksim'deki en favori yalnizlik kosem, Zencefil restorana daliyorum, acliktan gozlerim firlamis yuvalarindan. Burasinin kucuk karisik salatasini hic bir yemege degisemedigimi dusunuyorum bir yandan, neden yillardir alternatif yerleri deneyemedigimi dusunerek. Ah kotu sans, aksamin dokuzunda Zencefil'de yer yok. Cok kibar bir gorevli, buyurun diyerek beklemek icin tabureyi gosteriyor ama icime bir deney kurdu dusurmusum, cikiyorum biraz ileride yillardir gordugum Parsifal'e adimimi atiyorum. Tahmin ettigim gibi bos. Menuyu acele inceliyorum, gozumu ve zil calan midemi doyuracak, yalnizligima uygun bir secenek hemen yukseliveriyor digerlerinin arasindan: Tulum peynirli, cevizli, kepekli makarna. Tamam diyorum, kepekli; yani sucluluktan uzak. Cevizli ve tulum peynirli diyorum, aradigim lezzeti tarif ediyor. Bombos dukkanda garsonu ariyor sabirsiz gozlerim, siparisi vermek icin, sonunda buluyorum ve siparisimi soyluyorum sessizce, "tulumlu cevizli makarna lutfen, yazdigi gibi kepekli makarna, degil mi?". Garson basiyla onayliyor "evet tabii" derken. Kendi kendimi sorguluyorum, niye onay almak istedin ki diye.. Beklerken Express'i aciyorum, Bir cift goz, ensemden, bana ya da dergiye dogru surekli uzaniyor. Garsonun gozleri, biliyorum. Bakmamaya ve dikkatimi dagitmamaya calisiyorum. Karnim da ac. Nerede bu yemek... Geriliyorum. Ve sonunda, yemegim geliyor: Tulum peynir yerine nitelikli bir beyaz bakkal peyniri. Cevizler kavurulmus cok sukur. O da ne! Kepekli makarnamin yerinde bembeyaz, ustelik kremaya bulanmis duduk makarnalar dans ediyor. La havle diyorum. Caresizce garsonu ariyor gozlerim. Oylesine acim ki... Of diyorum of. Simdi Zencefil'de olmak vardi... Yemegimi sessizce ve caresizce yerken, tarifledigim kendimi aliyorum karsimdan kendi yerime oturtuyorum. "Sessizce ye, hizlica, ne farkeder?". Ne farkeder?. Oyle kucuk seyler oyle buyuk farklar yaratmaya basladi ki. Kendi kendime sasiyorum. Oylesine mutsuzum ki. Garson gecerken yanimdan -nihayet- "Ama" diyorum "ama bu makarna kepekli degil!". Cevap hemen geliyor: "Hiii napcaz simdi??" Icimden bagiriyorum aniden: "Elinin korunu yapicazz!!". Disimdan tum ciddiyetiyle bir ses yukseliyor: "Ne demek napicaz, neyse artik sizi deminden beri arayip bulamadigimdan yemeye basladim ama lutfen bunu isletmeye ya da mutfaga bildirir misiniz?".. Garsonun cevabi oncekinden de komik: "ya o degil de... ben aslinda bu dergiyi merak etmistim (eline aliyor teklifsizce).. sol dergi degil mi bu?". Ben: "efendim?!" Garson "sol sol? dergi diyorum". Ben birseyler mirildaniyorum artik, gitsin, sadece gitsin diye... Eski bene teslim olmus haldeyim, agzimi zevksizce makarnayla dolduruyorum. "Yok" diyorum kendi kendime. "Sen degistin. Sen artik, Zencefil'e aitsin. Hayatini, cok sevdigin, varliklarina guvenip esir ettigin detaylara teslim edeli, uuuf, cook seneler olmus. Donemezsin."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-423592758512143133?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-4976450282026282862007-11-22T12:09:00.000+02:002007-11-22T12:15:05.982+02:00Size de olur mu? Ansizin gelen bir muzigin etkisiyle kendinizin bir soluk kadar disina ciktiginiz bir an, goz kapaklarinizin hareketini hissettiginiz, kirpiklerinizin nefesinize paralel acilip kapandigini… gordugunuzu, yasadiginizi. Hemen sonra ta icinizden bir nefes evrene karisana kadar kisa bir an. Butun yorgunluklarin hayatta alacaginiz karsiligi gibi bir an iste. <br /><br /><br />Johann Pachelbel - Canon<br /><br /><object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/6wpPk8qk3uQ&rel=1"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/6wpPk8qk3uQ&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-497645028202628286?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-73131882776446851552007-11-21T10:56:00.000+02:002007-11-21T11:23:58.425+02:00<a href="http://www.milliyet.com.tr/2007/11/21/yazar/temelkuran.html">Yenilmiş dayaklarının hesabını soramayan çocuklar büyüyebilir mi acaba?<br />Babası elini kaldırdığında o eli havada tutup artık kendisine vurulamayacağını söyleyememiş, söylemese bile o eli tutmamış çocuklar "adam" olur mu?</a><br /><br />Ece Temelkuran<br /><br />***<br /><br /><a href="http://www.zaman.com.tr/yazar.do?yazino=615797">DTP, sistemle ilgili haklı şikâyetleri olan ve aynı gen havuzunda yaşayan saf kitlelerden daha tehlikeli değildir.</a> <br /><br /> Nihal Karaca<br /><br />***<br /><br /><a href="http://www.milliyet.com.tr/2007/11/21/yazar/gunes.html">Sadece gelir artışıyla tasarruf düzeyi artsaydı Amerikan ekonomisinde tasarruf açığı olmazdı. Kısacası, gelirin nasıl sağlandığının tasarruflarla çok yakından ilişkisi var. Diğer bir deyimle, ülkede üretilen mal ve hizmetlerin bir kısmının ülkede yaşayanlara değil, dış dünyaya satılması gerekiyor. </a><br /><br />Hursit Gunes<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-7313188277644685155?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-79778353118682254312007-11-14T14:44:00.000+02:002007-11-14T14:46:21.795+02:00...<br /><br />Soz vermistim kendi kendime:Yazi bile yazmayacaktim. Yazi yazmak da, bir hirstan baska ne idi? Burada, namuslu insanların arasinda sakin, ölümü bekleyecektim; hırs, hiddet neme gerekti? Yapamadim. Kostum tutuncuye, kalem, kagit aldım.Oturdum. Adanın tenha yollarında gezerken canim sikilirsa kucuk degnekler yontmak icin cebimde tasidigim cakimi cikarttım. Kalemi yonttuktan sonra tuttum optum. <br />Yazmazsam deli olacaktim. <br />Sait Faik Abasıyanık<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-7977835311868225431?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-24236353932250662372007-11-05T11:29:00.000+02:002007-11-05T11:41:38.838+02:00Ayse Arman'in Teoman'la yaptigi roportaji okuyunca, dusundum de, birisi gozunun icine bakarak sana dair herhangi bir sey sorarken, en dogru cevabi icinde bulup hemen oracikta cevaplayabilmek baska bir meziyet olsa gerek diye dusundum. <br />Teoman'i, yillar once konserine gidip "oo papatya" diye bagirarak sarki soyleyip, sonra barmeni tavlayarak aldigim beles ickilerle kendimi yerlerde surunecek kadar rezil edip sarhos olurken de cok sevmistim. Simdiki yasimla adamligini sevdim, dogru soyleyebilecek malzemeyi biriktirebilmis olmasini, dengesini ve en cok da bagimsizligini. <br /><br /><a href="http://hurarsiv.hurriyet.com.tr/goster/haber.aspx?id=7615311&yazarid=12"><em>"... <strong>Utanıyor musunuz ekranda kendi halinizi görünce?</strong><br /><br />- O kanalları seyretmediğim için hiç görmüyorum. Sarhoş bir insanın niye utanması gerektiğini de anlamıyorum. Ama arkasından koşturmanın, sarhoş bir adama mikrofon tutmanın, o haldeyken belden aşağı vurmanın, insanları olmadıkları gibi sunmanın utanılacak yanı var...</em></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-2423635393225066237?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-29935854181104772462007-11-02T10:04:00.000+02:002007-11-02T11:01:07.008+02:00<a href="http://ulusalkanal.com.tr/index.php?option=com_content&task=view&id=5189&Itemid=5">İşçi Partisi Genel Başkanı Doğu Perinçek, genel müdürlüğünü Başbakan Erdoğan’ın damadı Berat Albayrak’ın yaptığı Çalık Holding’in Irak'ın Kuzeyi'ndeki faaliyetlerinden birini daha ortaya çıkardı. <br /><br />Perinçek, Talabani ve Barzani'nin Irak'ın kuzeyindeki petrol ve enerji ihalelerini Tayyip Erdoğan'ın damadı Berat Albayrak'a verildiğini açıkladı. </a><br /><br />****<br /><br /><br /><a href="http://www.gazeteport.com.tr/YAZARLAR/NEWS2/GP_100872">Müteahhit Nihat Özdemir, 2. kez bir “Yolsuzluk öyküsünün” içinde. <br />Her nedense medyamız olayı üstünkörü geçiştiriverdi.... Çankaya Köşkü’ndeki resepsiyona katılan Özdemir’in bir de Çankaya vukuatı vardı. <br />Özdemir ve ortağı birkaç yıl önce Çankaya Köşkü’ndeki bir inşaatta yolsuzluk yapmakla suçlanmışlardı. </a><br /><br /><br /><br />****<br /><br /><br /><a href="http://www.aksam.com.tr/yazar.asp?a=96845,10,152">Costner, merdivenlere konulan ve kırmızı-beyaz karanfillerden yapılan dev Türk bayrağı önünde hatıra fotoğrafı çektirdi. Bazı ziyaretçiler, “Şehitler ölmez, vatan bölünmez”, “Kahrolsun PKK”, “I love you Costner”, “Welcome to Turkey” diye slogan attı. </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-2993585418110477246?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-2136075313136866382007-11-01T16:32:00.000+02:002007-11-01T16:38:02.211+02:00yahu bu hamilelik hakikaten pek duygulu bi'seymis. Asagidaki metin bir e-postayla geldi, siritarak okurken bir anda burnumun ucu sizlayiverdi:<br /><br /><br /><a href="http://bp3.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/RynkDsjGkAI/AAAAAAAAAC8/ALczGwC71T0/s1600-h/ads%C4%B1z.bmp"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp3.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/RynkDsjGkAI/AAAAAAAAAC8/ALczGwC71T0/s200/ads%C4%B1z.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5127880402887151618" /></a><br /><br />ANNE KİMDİR/NEDİR?<br /><br /><br />ANNE, dunyada karsilik beklemeden borek yapan tek insandir. Karsiliksiz sevginin ete kemige burunmus halidir! Ne kadar uzsen de 10 Dakika sonra seni affeden zarif bir memeli turudur, yagli bile olsa tiksinmeden sacini oksayan, kucagina yatiran, opup koklayan tek varliktir,melegin sut verebilenidir. <br />Yarasin diye muhallebinin icine ciger katarak cocuguna yediren manyaklik derecesinde yaraticidir.Yemek yemeyen cocugun dikkatini cekmek icin elindeki tencere ve Tavalarla maymunluk yapabilen kisidir, kafayi cocuklariyla bozmus,gobek bagi kopsa da yurek bagi asla kopmayan, sevgi dolu fedakar İnsan disisidir, bulasik, utu, vb yaparken bile otomatik olarak cene calan, kendi kendine konusan, kadin dirdir denen mereti erkeklere daha kucukten belletendir . Yemek uzmani, duzen insani, bilgili, kulturlu her seyi bilen sahsiyettir, yavrularini yol tarafindan degil, kaldirim tarafindan yurutendir, Dizi dizi incidir lakin gerektiginde laf sokma dalinda da birincidir, sevgiliden ayrilma haberi verildiginde, "amaaan ben sana daha guzelini bulurum" diyebilen komik bir karakterdir. 'Oglum aradim yoktun. Bende mesaj atayim dedim sana. Gelince ara beni EMİ aslan evladim. Sapkasiz cikma o ka rda. <br /><br />Kara borulcem benim optum annen , seklinde mesajlar atabilen, teknolojiyi israrla reddeden, kabullenemeyen, kafasina gore Yorumlayan bilisim dusmanidir .. *** AMA ... AMA dunyanin en guzel kucagina sahip, en guzel kokan, harikulade bir varliktir , olmadik yerlerde iyi ki dogurmusum Ulen seni!" diyen ve benim hatirima benimle Freddy mercury dinleyen bir sabir agacidir,evlatlarini asla ayirmayan, ayni zamanda birbirinden koruyan guc abidesidir evde bir yere uzandiginiz an orada temizlik yapacagi tutan, temizlik konusunda kayisi kopardigindan temizlikci gelecek diye evi temizleyen balans ayari kacmis temizlik kaynagidir,Mutfakta yasayan, evde Herkesi idare Eden bir tur canlidir. Sevginin guclerini birlestirdigi sonsuz bakiredir !! oglunun damat - kizinin gelin oldugunu gorunce, cocugu mezun olunca,cocugu gol atinca,cocugu hasta olunca, cocugu askere gidince, asmali kabagi seyredince, Dolar yukselince velhasil buna benzer bir suru seye aglayabilen, bumesaji okurken duygulanip - gozleri dolabilen,aglamaya Meyilli bir yapisi olan duygu pinaridir, son kiiii uc dort; Uzakta dursa da yakin hissedilen, cani hep istenen, asla vazgecilmeyen, Dizinin dibinde olmak istenen, evlatlarin varligini varligina armagan edebilecegi, *** islak - kuru AMA heeeep duygulu*** en onemlisi; kici basi oynamayan Tek kadin modelidir...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-213607531313686638?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-70502700012246243092007-10-26T14:43:00.000+03:002007-10-26T15:47:40.922+03:00Emek sinemasinin yuksek avizeli tavanina en yakin yerinden kendi gencligimi seyretme imkani saglayan tum seyircilere pek cok tesekkur once. Ne yazik ki tesrifatcinin ne ise yaradigini bile bilmediklerini gormek ise hem eglendirdi hem de cok yasli hissettirdi bana kendimi. Guzel konversli kizlarla bakimsiz bakimli yakisikli konversli erkekler gordum dun gece; bir sinema dolusu. Ve overdose bir Beatles enjeksiyonu icin cok hazir hissettim kendimi, burnuma yaklasan karnima ragmen. <br /><br /><a href="http://www.imdb.com/title/tt0445922/">Let's say Hair and Moulin Rouge had a baby... </a><br />demis bir seyirci, IMDB'nin "Across the Universe" sayfasinda. 10. dakikada ayni seyleri dusundum, bir de Wall'u ekleyerek bu listeye. <br /><br />Julie Taymor, ki filmin yonetmeni oluyormus kendileri, Beatles sevigisini kanitlamis kanimca. Her parcayi dogru bir kliple sunma hedefi tam tutturulmus bir hedef. Yuzlerce Levi's reklami seyretmek gibi bir sey, hepsi birbirinden seyirlik. Savas, Vietnam, revolution gunleri gibi bir devrin tum hayatina mal olmus herseyi, 133 dakikada ezik bir cilege nasil indirgeyebildigimizi sorgulayabilecegimiz gunleri geride biraktigimiza artik cok inandigimdan, kendimi tutup filmi alkislayan estetist tarafimla bakacagim simdi dun geceye. <br /><br />Oncelikle "seyredilmeli" olarak taglenecek filmlerden birini hayata gecirebildigi icin herkesin eline saglik elbette. Piyasada bunca cesit fikir, senaryo, goruntu teknigi cirit atarken hem de, harmanlayip olcuyu hemen hic kacirmayan bir film olmus ki, seyretmeye doyum olmuyor. Uzerine 40 sarkilik bir hikaye daha devam etse yine gozlerim yasli seyrederim. Post modernitenin gucu bu iste, ne zaman ve nerede olursa olsun, bildigimiz tum kahramanlarimiz tarihten bu güne bizi yalniz ziyaret etmekle kalmiyor, yasadigimiz bu gunu bizzat olusturuyor, olusturmaya eslik ediyor, oncu duygulari yaratiyor. Ne yalnizlik ne keder gerisinde, yasayip yasatabilirsiniz. <br /><br />Beri yandan, her dusundugumde yuregimi cizlatan birseyler var filmle ilgili; fazla pop olmasi diyecegim, Beatles ruhuna ters dusecek. Lakin, o guzelim sarkilari ben boyle cercevelerden bile kiskanirim dersem yarabbim darilma bana. Bir de ve en onemlisi, icimden bir ses yukseldi delice, "birakiniz benim Beatles'imi bana" diyen. Ne de olsa ilk gencligimden beri kendi ozgurlugumu temsil etmis idi bu sarkilar benim icin, simdi kolaycacik goruntuye dokuverebilenlerin ellerine birakmak istemedim hayallerimle dolu yirtik bavulumu. Ornegin I want you.. Maxwell'in Sam Amca tarafindan askere alinis hikayesinin anlatildigi muhtesem bir klip. Hele ki "she is so heavy" derken Ozgurluk Anitini tasimaya calisan caylak askerler... Tek sorun, yillarca "she is so heavy" kismini kendi hayatimla birebir ilintilendirmis olmam. En sevdigim sahneler arasinda Joe Cocker var, Let it Be, Falling var. Filmin bitis hikayesini cok sevmesem de, "she loves you yeah yeah" kismina yapilan vurguyu sevdim. Film boyunca "Sexy Sadie" yi bekledim durdum, nafile. Hele ki "Something" de "something in the way she moves" misrai sahnesi cok doyurucu, unutulmaz bir klip. <a href="http://www.sonypictures.com/movies/acrosstheuniverse/clipspage/index.php?clip=clip4">Filmin sitesinde </a>verilen klipler arasinda Bono'ya yer verilirken Joe Cocker'a yer verilmemesi ise anlamsiz geldi. Yorumculardan bahsederken Jim Sturgess'i gecmek de haksizlik olacak herhalde, Moulin Rouge'un Ewan Mcgregor'unu inanilmaz hatirlatiyor sesi, ama daha derin ve genis, duru bir vokal. <br /><br />Evet, saniyorum bir baskasinin -benden cok da farkli olmayan bir baskasinin- kendi Beatles'ini seyrettim dun gece. Ne diyelim; nerede ve nasil olursa olsun, Beatles hep bizimle olsun. <br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=7IKnpJpP9eM">Fiona Apple yorumu ile Across the Universe icin</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-7050270001224624309?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-51714992075132467312007-10-25T09:43:00.000+03:002007-10-25T09:46:59.372+03:00ismini unuttum; "su okullar olmasa milli egitim bakanligini ne guzel yapardim" diyen milli egitim bakanimiz ismiyle degilse de ozlu sozuyle tarihe gecmisti.. simdi animsamamak mumkun mu? <br /><br />asagidaki haber aklimizi peynir ekmekle yedigimizin resmidir. simdi biraz bekleyelim, her okulun yanina bir mcdonalds acilacak mi acilmayacak mi diye... <br /><br /><a href="http://www.ntvmsnbc.com/news/424026.asp">Devlet yemekleri yasaklayacağına, denetlesin, rant varsa ciddiyet ve cesaretle üzerine gitsin.”</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-5171499207513246731?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-47686623613398549502007-09-27T12:27:00.000+03:002007-09-27T15:33:41.818+03:00<a href="http://www.personaldna.com/report.php?k=KWVMSOqqtrxKuZn-DJ-DDDDA-c1b5&u=f36c31472bce">bir muhendisin 35 yasinda yaptigi hazin kisilik testi sonuclari: gulerim aglanacak halime!</a><br /><br /><br />You are an Artist<br />Your appreciation of beauty, ability to think abstractly, and innovativeness make you an ARTIST.<br />Never one to be tied to a particular way of doing things, you let your imagination guide you in discovering different possibilities.<br />You would rather seek out new experiences than stick to your everyday habits, taking in as much of the world as possible.<br />Your eye for beauty and your willingness to consider different perspectives make your creative efforts interesting—even though you may not realize this yourself.<br />You prefer to think about things before voicing your opinion, considering a wide, diverse range of options.<br />While there are forms and styles that you prefer, you tend to keep an open mind when it comes to your artistic preferences.<br />You are curious about things, interested in the "why" more than the “how.”<br />You have an active imagination that leads you express yourself in a distinct way.<br />Your independent streak allows you to make decisions efficiently and to trust your instincts<br />You're not afraid to let your emotions guide you, and you're generally considerate of others' feelings as well.<br />You tend to do things on the spur of the moment, not sticking to a set schedule.<br />You have a strong sense of style and value your personal presentation - friends may even seek your style advice from time to time.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-4768662361339854950?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-53523037489111999602007-09-26T09:44:00.000+03:002007-09-26T09:54:46.554+03:00Simdi de milletce oturuldu tumden Malezya dedikodusu yapilir oldu ya son gunlerde, bazen diyorum "yeter yeter yeter!" ; amacsiz hedefsiz cok sesli geyiklere artik yeter!. Bu dupeduz cok bilindik gazetelerin basarisi degil de nedir? Oyle ki savas ciksa umurumuz degil.. Kanunlarimiz yonetmeliklerimiz, Avrupa Birligi mucadelemiz, egitim-saglik ve en onemlisi insan olma birey olma mucadelemiz kimselerin hatirladigi konular degil.. Varsa yoksa ayni konu. Sonra ister istemez haberleri goruyorum, haberlerin altina dusen yorumlari okuyorum, ve daha coook isimiz var, birakiniz konussunlar diyorum, birakiniz konussunlar:<br /><br /><a href="http://www.ntvmsnbc.com/modules/comment/com_read.asp?rpath=/news/420950.asp"><em><span style="font-size:85%;">Ya Allahım ya ne alakası var ya ne saçma konulardan bahsediyoruz ya.Bakın çıkın çarşıya dolaşın herkese sorun türkiye laiklikten vazgeçip şeriatla yönetilsin mi diye emin olun %98 i hayır der.Gidin bir cami hocasına din öğretmenine sorun dini kurallarla mı yönetilsin onlarda hayır der.Kim isterki şeriatla yönetilmeyi bu saatten sonra.Ama bazı konularda dini kurallara göre yönetilmesinede gerek var.Mesela evlilik dışı ilişki kesinlikle yasak olmalı.Akdeniz ege sahilindeli kızlar hep evlenmeden bozuluyorlar.Sabaha kadar içip sarhoş olup ayıp şeyler yapıyorlar.Laikliği seviyorum dinimi de.</span></em> </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-5352303748911199960?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-58996858087556440352007-09-24T12:18:00.000+03:002007-09-24T12:48:19.599+03:00vay halimize! Dogan Grubu Hilton arazisi icin 1:6 insaat iznini onaylatmis.<br />hakikaten dur diyebilecek, Hilton arazisinin sehir olcegindeki degerini gorebilecek, bir allahin kulu mimar muhendis sehirci belediyeci yok mudur? bu izinleri verenler hain degil ise, hain kimdir? Bu arazi Istanbul icin cok onemli arazilerden biridir. Levent'te sagir sultanlarin duyup katildigi, trafigi altyapisi cozulmemis, niye rant kazandigi henuz tanimlanamamis arazilerden cok cok kiymetlidir. Levent'teki IETT arazisi icin herkesin tu kakaladigi Sama Dubai yaklasik <strong>18.000 USD/m2</strong> fiyata olur verdi. Yerli gururumuz, Zorlu Holding, Karayollari arazisi icin <strong>8.300 USD/m2</strong> fiyatla ihale kazandigi zaman hepimiz vay canina dedik. Benzer arazi fiyatlari icin su an belirlenen bedeller 10.000-12.000 USD/m2 civarinda.<br />Dogan'in, yeni insaat izni ile gozbebegimiz guzelim araziyi ne fiyata denklestirdigini hesaplamak ister misiniz? 254.000.000 USD toplam ihale bedeli / 238.000 m2 yeni imar izni =<strong> 1067 USD/m2 !! </strong><br /><strong>Eksik kalan bedel kim tarafindan odenmekte diye merak ederseniz: </strong><br /><strong></strong><br /><a href="http://www.gazeteport.com.tr/YAZARLAR/NEWS2/GP_076821">Hilton Arazisi için aylardır bastıran, Şişli Belediyesi’nden istediği imar plan tadilatını çıkarttıran ve Büyükşehir’den bunun onayını isteyen Doğan Grubu’na Hilton Arazisi’ne yüzbinlerce metrekare inşaat yapma izni çıktı.<br />Bunu yazacak babayiğit gazete pek kalmadığı ve medyanın kontrolünün tamamı neredeyse Doğan’ın eline geçtiği için haberi internetten öğrendim. </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-5899685808755644035?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-86978447044132370272007-09-13T10:12:00.000+03:002007-09-13T10:15:25.585+03:00fatih altayli'nin gunluk yazisi; Harbiye Hilton Otelinin basina gelecekler icin:<br /><br /><br /><a href="http://www.gazeteport.com.tr/YAZARLAR/NEWS2/GP_070944">....Hilton dendiği zaman bütün dünyanın aklına Paris Hilton’un rezillikleri geliyor.<br />Bizdeki Hilton rezilliğinin yanında Paris Hilton “Azize” sayılır. ....</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-8697844704413237027?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-10562652222242160912007-09-12T10:29:00.000+03:002007-09-12T11:05:18.233+03:00bu cifti tanimayan yok tabii artik... yasadilar ve yasattilar iliskilerini basindan beri gozumuzun onunden eksik olmayarak. <a href="http://bp0.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/RueVs7MMNxI/AAAAAAAAAB8/3fS2sGTVHso/s1600-h/adsız2.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5109216901310723858" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/RueVs7MMNxI/AAAAAAAAAB8/3fS2sGTVHso/s320/ads%C4%B1z2.bmp" border="0" /></a>Simdi de alenen nisan toreni yapmislar. En iyi dileklerimle beraber, gozume fena halde batan bu fotografi uzunca incelemekten ve yorum yapmaktan kendimi alamadim. Erkek tarafimiz hayli zevkli, soylenecek sey bir bravo sadece: Durusu, yasi, masum sevinci, eski goruntulerini reddetmeyen ve bu geceye ozel olarak ekledigi belli olan siyah kaliteli ceketi ile fotografa pek yakismis. Ayni seyi kizimiz icin soylemek mumkun degil maalesef. Bir kere o etegin devami nerede? Bu elbise modeli ya bele oturmamali, baby-doll cizgisinde su anki uzunluk korunabilir o zaman, ya da belli ki goguse oturan cizgisi ile dizin hemen ustune kadar inmeli. O zaman tabii 17 yasindaki Hollywood star adayinin markette basilmis goruntusunu andiran bu sandaletler de cok yersiz kacacak altina. Hic degilse mini igne topuk ille de sart derim. Nitekim kizimizin gozumuze vurguladigi diz ve ayak kavislerine bakarsak en azindan 2,5 cm lik bir topuga ne denli alismis bir yapi oldugunu goruyoruz. Pinar boyle evde tadil edilmis gibi gorunen sekilsiz bir modelle karsimiza cikmasaydi yasini basini hic dusunmez biricik askinin yanina ne de yakismis diyebilirdik. Lakin bu buyumeyen kucuk kadin durusu aralarindaki yas farkini ne cok ortaya cikarmis hayret ettim. Pinar boylece donulemeyecek tazeligini tasdik etmis oldu fotograflariyla.<br />Dusundum; giyinmeyi ve kamera onunde varolmayi boyle iyi bilen bir -artik yetiskin- kadin, niye boyle bir hata yapar... Acaba hepimizi sekillendiren erkekler mi, sectigimiz erkeklerin annesi mi... Pinar torenin cikisinda herbirkimselere mustakbel kayinvalidesinin hediyesi yuzugunu gostermis. Sectigi adamdan cok adamin annesinden alinacak bir -sahte/gercek farketmeyen- onay hepimiz icin ne denli belirleyici, yasamimizi, durusumuzu surekli denetleyecek bir otorite gibi. Kadinlar olarak acligimiz erkeklerimizin bizi begenerek onaylamasi degil, erkeklerimizin kumesindeki kadinlarin bizi begenmeleri muhtemelen. Ozgurlesmemiz iste burada basliyor; birer kucuk kiz-kadindan yetiskin bir "insana" dogru: yalnizca kendi begendigimiz bir figuru temsil etmek, aynaya bakarken yapayalniz kalabilmek. Annelerden ve kayinvalidelerden ve diger kadin gozlerinden soyutlayarak kendimize bakisimizi.<br />Fotografa bir kez daha baktim; ayaklariyla kafasinin buyuklugu ve orani, yuzunun olgun ifadesi hic tutmamis birbirini, copy-paste bir calisma cikmis ortaya. Esas kimligimizi bakisimiz ve yuzumuz veriyor, neremizden ne fazlaliklar sarkarsa sarksin.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-1056265222224216091?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-23135400082975103982007-09-11T16:11:00.000+03:002007-09-11T16:15:44.755+03:00<div></div><div><div></div><a href="http://bp3.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/RuaUZNtrY0I/AAAAAAAAABk/MGXxl6Dm3pQ/s1600-h/working1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5108933988197294914" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 182px; CURSOR: hand; HEIGHT: 120px" height="120" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/RuaUZNtrY0I/AAAAAAAAABk/MGXxl6Dm3pQ/s200/working1.JPG" width="177" border="0" /></a> <a href="http://bp1.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/RuaUmttrY1I/AAAAAAAAABs/coPl7Rsx12E/s1600-h/working2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5108934220125528914" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/RuaUmttrY1I/AAAAAAAAABs/coPl7Rsx12E/s200/working2.JPG" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-2313540008297510398?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-62980716264344856972007-09-10T15:51:00.000+03:002007-09-10T16:25:24.015+03:00Dun Balat'tan ciktim yuruyerek, eski Galata Koprusunun dinlenmeye -ya da olmeye- cekildigi kiyidan, yavasca ve gormeye calisarak Alibeykoy'e kadar yurudum. Gunlerden pazardi. Kipkirmizi basortuleri ile gencecik kizlar gordum. Birileri bu kirmizi saten basortusunu satarak epeyi para kazanmis olmali, sayamadim deniz kenarinda yuruyus yapan bu kizlari. Turban simgedir simge degildir tartismasi yaparken gordugum TV sohbetleri gozumun onune geldi. Peh kim takar sizi derdim ya, anlasilan bu insanlar dinliyor tum konusulanlari... Bayram gecidi gibi kipkirmizi basorutlarini gorunce bunlari dusundum iste. Parklarda piknik yapan, mangalini yelleyen kadinli erkekli buyukler, altalta ustuste kopeklerle oynayan cocuklar vardi. Kadinlar meclisi ayri erkekler meclisi ayri oturmuslar, derin sohbetlere dalmislardi. Bir iki adam gordum, parkin ortasinda taslari koymus, arasinda ates yakmaya calisiyorlar. Dehset icinde kendimi tutamadim; "Beyler ne yapiyorsunuz, belediyeniz guzelim agaclari cimenleri siz oturun diye yapmis sizler bunlari yakiyorsunuz diye seslendim. Baktilar ve duymamis anlamamis gibi yaptilar. Ustlerine yurudum once, arkalarini donup devam ettiklerini gorunce, caresiz, biraz da icimden seslenen kocamin sesini dinleyip (hirliya hirsiza catarsin, cenene ve kendine hakim ol!) yoluma devam ettim, tadim kacmis. Once bir suru duzensiz levha gordum: Hz. vesairenin türbesi, dergahi... boyle boyle yazilar, ara sokaklarda. O sokaklari sonraya biraktim, boynuma bir fotograf makinesi asip turist Omer seklinde dolasayim diye. Farklilik kabul goruyor biliyorum cunku. Ama ayni halktan olup da karsi yakadanim derseniz kimseler seyredilmek istemiyor. <em>Oysa ki tek istegim simdiki zamanin izlerini kovalamak</em>... Eyup'e yaklastikca ara sokaklardaki guncel ve duzensiz dinsel motifler yerini devlet eliyle duzenlenmis tekke ve turbelere birakti. Zarafetli ferforjeler arkasinda Selcuklu kubbeli bir yapi, kocaman. Sonra turbeler. Arapca nefis yazilmis harfler kabirlerin uzerinde. Ne dedigini merak etmedim, yeterince incelikliler. Ve sonra Alibeykoy geldi sahneye... Insan, toz, toprak, belediyenin plastik palmiye aydinlatmalari, o misir seklinde koca havuz da ne oyle hic dusunmek istemedim gorduklerimi. Takatim kalmadi cirkin sahneleri karsilastirip tartmaya, biraktim kendimi duraga. Bekledim bekledim inatla bekledim. Gececegi soylenen dolmus geldi. Dolmus dolmus. Aynen. Dolu yani. Olsun dedim. Bindim. Ayakta. Ayak parmaklarimi maharetle kullanarak ayakta kalmayi basardim. Gecenlerde dolmusun kapisi acikken savrulup olen kadin geldi aklima. Ayip biliyorum, ama guldum kendi kendime.<br />Bir gezi notu boyle yazilmaz, bilirim. Buna isterseniz, yururken dusunduklerim diyelim, olsun.<br />Bu sabah gelip <a href="http://www.aksam.com.tr/yazar.asp?a=91037,10,2">Engin Ardic'in "...cunku savas, koylunun iktidara gelmesi degil, koylunun sinif degistirmesi savasidir... Bu degisimde yalnizca “iktidar olanaklarini kullanmak istiyorlar”, hepsi bu. Hani daha once hep “sizinkilerin” kullandiklari gibi!" diye yazdigi yazisini okudum</a>, "hah iste" dedim, yuruyusumu bitirebildim.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-6298071626434485697?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-75317179091260175482007-09-04T10:09:00.000+03:002007-09-17T10:07:44.873+03:00<a href="http://bp3.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/Ru4nq7MMNyI/AAAAAAAAACE/jOOAqFCoqs0/s1600-h/74.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111066245508904738" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/Ru4nq7MMNyI/AAAAAAAAACE/jOOAqFCoqs0/s200/74.JPG" border="0" /></a><br /><div>Hamileligimin 18. haftasiymis, bebek 184 grammis, basi rahmimden asagiya kayacak gibi alt tarafa dogru duruyormus ve cook hareketli gorunuyormus, doktor oyle soyledi. Unutmaya calisma calismalarim dogru sonuc vermis demek, zamanin nasil gectigini farketmedim desem yeri son zamanlarda. Haftalardir, belki ay olmustur, bir defter tutayim diyorum; anne-cocuk defteri. Hem saglik kayitlari olsun icinde, hem de olur ya arada birseyler ciziktiririz ona hitaben, sonra yasi erince tutusturur eline beraber okuruz... Olmuyor bir turlu. Zamansizliktan cok elim gitmiyor hala bu tur duygusal hazirliklara. Zaten dunyaya gelecek bir canli fikrinden cok kendimle ilgiliyim: Kac kilo aldim, ne zaman ne yesem, memelerim ne cok sisti, bugun ne giyecegim vs vs vs. Cinsiyet meselesi cok ilginc gercekten, daha cok kesin olmadigi icin yazmayacagim buraya, lakin ogrenince niye ikisi birden olamiyor diye hayiflandigimi farkettim bir an! En cok da kocamdan korktum, ya hayal kirikligina ugrarsa diye... Gecen hafta Trakya topraklarinda arabayla ilerlerken yuzumuze sonbahar kokulari geldi, yolun kenarinda serbestce otlayan yeni kirpilmis keciler gorduk, sut beyaziydi. Cok tatlilardi, gozumun onunde gunesin sari egik isiklarinin aydinlattigi o huzur ani hep...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-7531717909126017548?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-8604061565472288752007-09-04T09:50:00.000+03:002007-09-11T16:23:46.477+03:00<a href="http://bp1.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/Rt0Bm9trYxI/AAAAAAAAABM/QtSy9JewNw4/s1600-h/SANY0048.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106239321420817170" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/Rt0Bm9trYxI/AAAAAAAAABM/QtSy9JewNw4/s320/SANY0048.JPG" border="0" /></a> <div><a href="http://bp3.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/Rt0BYdtrYwI/AAAAAAAAABE/y6zSA-obsiI/s1600-h/SANY0045.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106239072312713986" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/Rt0BYdtrYwI/AAAAAAAAABE/y6zSA-obsiI/s320/SANY0045.JPG" border="0" /></a></div><div><a href="http://bp3.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/Rt0B3dtrYyI/AAAAAAAAABU/hWIGO1k0MWk/s1600-h/SANY0056.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106239604888658722" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/Rt0B3dtrYyI/AAAAAAAAABU/hWIGO1k0MWk/s320/SANY0056.JPG" border="0" /></a><a href="http://bp0.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/Rt0CGttrYzI/AAAAAAAAABc/-pzIAk5qvDw/s1600-h/SANY0072.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106239866881663794" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/Rt0CGttrYzI/AAAAAAAAABc/-pzIAk5qvDw/s320/SANY0072.JPG" border="0" /></a></div><a href="http://bp2.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/Rt0BHNtrYvI/AAAAAAAAAA8/gU8fVqMBSIA/s1600-h/SANY0033.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106238775959970546" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/Rt0BHNtrYvI/AAAAAAAAAA8/gU8fVqMBSIA/s320/SANY0033.JPG" border="0" /></a><br /><div><a href="http://bp0.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/Rt0CGttrYzI/AAAAAAAAABc/-pzIAk5qvDw/s1600-h/SANY0072.JPG"></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-860406156547228875?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-80532830755450639192007-08-28T12:04:00.000+03:002007-08-28T12:09:37.074+03:00<a href="http://www.radikal.com.tr/haber.php?haberno=231274">bu konunun </a>yazi cizi takimi tarafindan fazlasiyla sundurulecegine emin oldugumdan fazla birsey soylemek istemiyorum. Haberi okudugum anda kosecilere senlik cikti diye sevindim dogrusu.<br />Konuyla ilgili olarak, simdi arka arkaya 3 kelime yazacagim. Her kelimeden sonra gozunuzun onune imgesi gelecek. Sorum sudur: Bu uc imge bir araya nasil gelir?<br /><br />cami<br /><br />mehteran<br /><br />dugun<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-8053283075545063919?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-18319027444036262112007-08-17T14:31:00.000+03:002007-08-17T14:32:35.316+03:00<a href="http://www.gazeteport.com.tr/NEWS/GP_056089">....</a><br /><a href="http://www.gazeteport.com.tr/NEWS/GP_056089">Başbakan türban tartışmalarına Latife Hanımefendi’yi örnek gösterdi ya, bu şimdiye kadar ona yapılmış en büyük haksızlık oldu. Ona zaten çok haksızlık yapılmıştı da bu cidden en ağırı oldu....</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-1831902744403626211?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-78064486769001182082007-08-14T10:16:00.000+03:002007-08-17T11:54:50.030+03:00<a href="http://www.radikal.com.tr/ek_haber.php?ek=r2&amp;haberno=7332">Yegâne gerilimimiz Cumhurbaşkanı eşinin saçlarıydı.</a><br /><br />ya da<br /><br /><br />Buyuk Cumhuriyet mitinglerinden sonra Abdullah Gul'un Cumhurbaskani (adayi) olmasiyla duramadan okur oldugum kose yazarlarina gun dogdu. Tum internet yayinlarinda "olsun mu olmasin mi" anketleri, olursa ne olur, hak eder mi etmez mi, ortulu (turbanli) first lady tartismalari almis basini gidiyor daha simdiden. Sanki herkes bir taraf secmek zorunda, ve seciminze gore etiketiniz hazir. Kendime bakiyorum, bulundugum yerden ne Abdullah Gul'un dis isleri bakanligi gorevini nasil yaptigini degerlendirebilecek bilgi ve yetkiye haiz degilim. Yasananlar karsisinda hep korudugu olgun "davranisina" borclu oldugumuz bir sukran var belki, ancak bu ne demek ki simdi... sirf imajini zedelemeyen bir politikaci oldugu icin onu yukseltmeli mi, odullendirmeli mi... bunu bize tarih gosterecek umuyorum, ustelik hakkimizda hayirlisini temenni etmek disinda yapilabilecek bir yorum olmadigini dusunuyorum.<br />Anlayamadigim nokta neden tum agizlar bir olmus bundan bahsediyor? Evet ya da hayir demek isteyecegimiz baska konu bulamadigimiz icin mi? Kendimize arayip da sorun bulamadigimiz icin mi? <a href="http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/7080166.asp?yazarid=82">Sukru Kizilot'un yazisina goz attigimda dusunduklerim bunlar oldu. </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-7806448676900118208?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-60160211271835768192007-08-10T16:47:00.000+03:002007-08-10T17:18:44.879+03:00<a href="http://www.ntvmsnbc.com/news/416949.asp">DTP ‘ozelestiri’ bildirisi yayinladi.</a><br /><a href="http://www.ntvmsnbc.com/news/416949.asp"><strong>Baskın Oran’ın karşısına aday çıkarmayı hata olarak değerlendirdi</strong>, partide feodal ve erkek egemen anlayışın hakim olduğu, <strong>Kürtleri savunayım derken Türkiyelilik kimliğinden uzaklaşıldığı</strong> belirtildi.<br />ANKARA - Demokratik Toplum Partisi’nin (DTP) üst yönetim organı Parti Meclisi, seçim sonucunu ‘özeleştiri” başlıklı bildiriyle değerlendirdi. Partinin örgütsel dağınıklığı gideremeden erken seçimle karşılaştığı, seçim olacağı tahmin edildiği halde gerekli tedbirin alınmadığı belirtilen bildiride, <strong>aday belirleme komisyonunun “negatif sonuçlarda pay sahibi olduğu</strong>, yönetimin il örgütleri üzerinde yeterli hakimiyet kuramadığı, kimi il örgütlerinin tepkilerinin seçim çalışmalarına yansıdığı” belirtildi. </a><br /><br />Sevinelim mi. Sasiralim mi. Bekleyelim mi. Yapmadiklarimiza uzulelim mi. e sikki, yani hepsi. Ama hepsinden onemlisi tanidigimiz herkesin duyarak dusunerek dinleyerek ve katilarak bu uzun havalarin gercege donusmesi icin "var olmasi" herhalde.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-6016021127183576819?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-87989049342369465672007-08-08T16:04:00.000+03:002007-08-08T16:06:06.837+03:00"Yasamin anlamindan cok, yasamin kendisini ogrenmek gerek”<br /><br />F.Dostoyevski<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-8798904934236946567?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-54055805867248430352007-08-07T09:35:00.000+03:002007-08-07T09:36:47.315+03:00Bu sabah kalkar kalkmaz aklima dusuverdi. Gecen gun aldigim Izmir tulumu ve en az bir haftadir buzdolabinda bekleyen simsiyah kepekli bir sandvic ekmegi. Hic usenmem boyle durumlarda; babannem gibi. Efsanedir babannem, ve ona benzerligim parantez icinde; sabahlari beni kaldirmak icin yataktan bir kilo patates kizartip yatagima getirirmis, ben kucukmusum. Simdi hala sasiyor bakicisi; gecen yillar gozlerini elinden aldi alacak, kalcasinda bir garip platinle kendini yuvarlaya yuvarlaya yuruyor, ama kalkip kendisine tam yagli etten yaprak dolmasi sariyor, catir catir catirdayan biber kizartmalari yapiyor. Aslanim diyorum icimden, hayata sarilmak budur iste.<br />Her ne ise, genlerimde var olan bu durtu ile basladim tostumu yapmaya. Ama bir yandan canim da sikiliyor cunku evde annemin o eski tatlardan yaptigi aci salca yok. Hani icine ceviz sarimsak karistirilmis, biraz ekmek baharat falan filan.. herkesin bir acuka tarifi olduguna inanirim, her evin ayri kokusu olmasi gibi. Bizimkisi en bi guzeli ya, annem evimize kan karistigindan beri onun da tadini bozdu. Damat salcanin biberini severmis diye bi acaip tuz ve biberden mamul bir camur yapar oldu, melekesini yitirdi. <em>Ailemin kadinlari, ne de guvensiz yarabbim: biri gelip parmagini uzatiyor (ya da dilini, gozunu), bizim sirazemiz oldugumuz yerden kayiveriyor</em>. Ben bu dusuncelerle tostu bastirirken bir de baktim evvelden alinmis bir taze domates salcasi. Normal sartlar altinda (24,5) boyle bir tosta salcayi heba etmem, kapagini acip hava aldirmam. Lakin bu sabah baska. Bu sabah kendimleyim. Actim salcayi ve surdum afiyetle. Biraz tereyagi kendi kendine erirken tostumun uzerinde. Sogusun diye aralayip icini ufleyerek. Yedim. Kendime dondum. Yetiskin zamanlarimda kazandigim tum zevklere lanet ettim. Bu lezzet icin dedim kendi kendime, kari da bosanir is de birakilir. Karismasin kimse bana.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-5405580586724843035?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-82517113181938848322007-08-06T16:57:00.000+03:002007-09-11T16:20:13.282+03:00<div><br /><div><a href="http://bp3.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/RrcsThpM-rI/AAAAAAAAAA0/t9jlFkVFdaA/s1600-h/mm.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5095590217353329330" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/RrcsThpM-rI/AAAAAAAAAA0/t9jlFkVFdaA/s320/mm.JPG" border="0" /></a><a href="http://bp1.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/RrcsHBpM-pI/AAAAAAAAAAk/27WTQV6hVH4/s1600-h/cc.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5095590002604964498" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/RrcsHBpM-pI/AAAAAAAAAAk/27WTQV6hVH4/s320/cc.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><div></div></div><br /><br /><p></p><br /><br /><p></p><br /><a href="http://bp2.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/RrcsORpM-qI/AAAAAAAAAAs/LI7-yNBhPeU/s1600-h/kk.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5095590127159016098" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_31rFZWAe4bQ/RrcsORpM-qI/AAAAAAAAAAs/LI7-yNBhPeU/s320/kk.JPG" border="0" /></a><br /><p></p><br /><br /><p></p><br /><br /><p></p><br /><br /><p></p><br /><br /><p></p><br /><br /><p></p></div><br /><p></p><br /><p></p><br /><p></p><br /><p></p><br /><p></p><br /><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-8251711318193884832?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-38274680160402289822007-08-06T16:39:00.000+03:002007-08-06T16:54:41.902+03:00<div align="justify">Biraz dedim, kan degisikligi, iyi gelir, herkese. kendime hic bakmadim aynada bunca zaman. Beni sectiklerime karsi bu kadar guclu yapan ne diye dusunuyorum epeydir. Bosvermislik mi mutlak sevincin eksikligi mi. Gecen gun gvrle bulustuk, ben onun gibi sosyallesirken yillar esliginde, o benim gibi patetiklesti. Patadanak aklina geliveriyor birseyler, cagrisim oyunu oynar gibi. Durduk yerde dedi ki, "bi'seyler eksik diye bir kitap var onu okusana. Sonra duzeltti, "neyse dur sen alma, ben sana alacagim". Her dem benim hatirlattiklarimdan bahsettigini dusundum bir an. Ben mi hatirlatiyorum, aynadaki ben mi. Bilemedim. Birince boyle animsanmak zamana karsi yi mi onu da bilemedim. Gvr'in sevgisiyle gurur duydum her yasadigim an, bu ayri, ama bu sevgiler ve bu yukler.. Bir sey calindi gozume bugun (dersem yeridir); .."baskalarindan beklentilerinle mutlulugu tasarlarsan mutsuzluk, kendinden beklentilerinle tasarlarsan mutluluk bulursun ancak" gibisinden, pek bir derin bir laf (aman). yine de bana yukler getiriyor bu sevgiler, ister istemez. Reddedemem. Ama sevginin gelmeyisinin ne buyuk azap yarattigini gonlumde bildigimden olsa gerek, asosyal bir ifadeyle dinleyip iltifat kabul eder bir mimikle karsiliyorum bunlari. Bu blog gibi mesela, her sorana adresini oter oldugumdan, paylasmak ve onaylanmak arzusu ile, bir sure sonra herkes ogrenince beni, yazamaz oldum. Sonra yazmayinca unuttu herkes, yalniz ve sessizce buradayim simdi. Tum bu aci edebiyatina inancim bundan iste: yalnizligin, issizligin, kelimesizligin ortasinda, ancak kendi sesini duyuyorsun. Gecenlerde bir bloga rastladim, artik pek az okudugumdan hayli ilgimi cekti. Ruyalarimda gorebilecegim seyleri cizmis genc bir ressam adayimiz. Resimler hayallerden firladigindan olsa gerek, hafif karikaturize, daha cok silikon. Ama iste yine kendinizle carpistiriyor sizi. Ne guzel dedim. Ben kendime bu kadar yaklasirken, beni kendimden iten ne. Gecenlerde eski bir arkadasim "kalbin sogumus senin" dedi. Evet gercek gordugum dunyaya karsi kalbim de sogudu, ilgim de zihnim de. Ya bi'seyler yapmali, ya da ruyaya yatmali. Ortasinda hallerim, beni hic mutlu etmedi, nicedir. </div><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-3827468016040228982?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-76325470514226239962007-08-06T15:29:00.000+03:002007-08-06T16:12:16.483+03:00<div align="justify"><strong>Hera </strong>dunyanin hallerine bakti bakti bakti. Neler olmus neler bitmis ben yokken diye ince bir ic cekti. Her gun ortalama 2000 irakli evini terkediyormus mesela, iltica etmek icin. ABD Iran'a saldiracakmis bugun yarin. Bu arada adini simdi hatirlayamadigi bir gezegende su bulgusuna rastlandigina dair bir haber okumus. Secim yapilmis ulkesinde, herkesler birbirlerini yemis bir hic ugruna, kan govdeyi goturmus, bir daragaclari kalmismis anilmadik, o da hallolmus bu sefer. “Katillerin aldıkları bir şey de çocukların babalarını yenme hakkıdır” diye bir ses yukselmis tiz ve yuksek, kalabaliklarin arkasindan. Kimseler duyamamis. Biryerlerde yagmurdan insanlar olmus baska bir yerlerde sicaktan. Keneden. Mayindan. Kursundan. Dayaktan. Uzuntuden. Kanserden. Aci ve hastaliktan. Susuzluktan. Acliktan. Tam bu sirada, bu dunyaya bir canlinin gocmeye karar verdigini ogrendi Hera. Zit yonlere giden bir askin ve sevginin tam ortasindaydi. Dogum ve olumun de tam ama tam ortasinda, diye dusundu. Simdi var simdi. Ne gecmis, ne gelecek. Su an simdi. Simdi su an... derken bile kaciyordu simdi sanki ya. Bu sankiler diyarinda, Hera, simdinin tam ortasinda, yani gecmis ve gelecegin teget gectigi anda, kendi dunyasini seyretti uzun uzun. Tum yuklerini bir bir atmaya karar verdi, havada kalabilmek icin. Aci hissetmesine ragmen, kendini aradi ve buldu. Buldugu hep olmaktan kactigi kendiydi. Arkasina bakmadan kactigi kendiyle bir milyon mil hizla carpisiverdi. Ve Hera'yi, kendi oldurdu. Kendiyle carpisan kendi. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-7632547051422623996?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-57015366952266618442007-02-07T09:58:00.000+02:002007-08-06T16:33:05.496+03:00<a href="http://www.zaman.com.tr/webapp-tr/yazar.do?yazino=497098"><span style="color:#333399;">Adaletsizliği ve eşitliği iyiden iyiye derinleştiren, kıt kanaat geçinen insanları iki yıl sonrasını tasarlayamayacak bir şekle geriletip kıstıran, <strong>yoksulluğu</strong> bir 'hastalık' olarak tasavvur eden ve onlarca ekonomik, siyasi ve 'askerî' müdahale ile artık ülkemizi de salvoları için müsait bir yer haline getirmiş olan modern kapitalizmden daha sahici bir kışkırtma olduğuna inanmak mümkün müdür? </span></a><br /><br />Nihal Karaca'ya katilmamak mumkun mu? Ve hatta yoksulluga cirkinligi de eklersem, gozumuzun onune gelen sey karsisinda yuzumuzu hafif eksitir miyiz, ya da entellektuel bir hesapla fotograf makinemize sarilir miyiz dersiniz? ... Yoksulluk ve cirkinlik, ilk bakista yoksun olma hali gibi gorunen hayli goreceli iki varlik cesidi. Sana gore var bana gore yok, sana gore cirkin bana gore guzel gibi... Reklam metinlerinin, sayfa guzellerinin, bakim kremlerinin, bir gecede ya da bir cantaya harcanan elle sayilmasi mumkunatsiz paralarin, hesaplarin, ferrarilerin vs vs hic olmadigi bir ulkeyi, kendinizi karsilastirabileceginiz hic bir imajin olmadigi -belki- bir kac gunu dusleyebilirseniz elbet...<br /><span style="font-size:85%;"><br />Imagine there's no countries<br />It isn't hard to do<br />Nothing to kill or die for<br />And no religion too<br />Imagine all the people<br />Living life in peace...<br /><br />Imagine no possessions<br />I wonder if you can<br />No need for greed or hunger<br />A brotherhood of man<br />Imagine all the people<br />Sharing all the world...<br /></span><br /><span style="font-size:85%;">You may say I'm a dreamer<br />But I'm not the only one<br />I hope someday you'll join us<br />And the world will live as one</span><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-5701536695226661844?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1169452347226310942007-01-22T09:47:00.000+02:002007-01-23T11:46:20.596+02:00<p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt 18pt; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">...kucagimdan ayrildin sevgilim</span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt 18pt; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:130%;">evinden, cocuklarindan, torunlarindan ayrildin sevgilim.</span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt 18pt; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:130%;">ocagindan ayrildin sevgilim.</span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt 18pt; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:130%;">ulkenden ayrilmadin...</span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt 18pt; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:130%;color:#000000;">.</span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt 18pt; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:130%;">rakel dink - 23 ocak 2007 Agos gazetesi onunde veda konusmasindan</span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt 18pt; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:georgia;color:#000000;">.</span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt 18pt; TEXT-ALIGN: justify"><span style="color:#000000;">.</span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt 18pt; TEXT-ALIGN: justify"><span style="color:#000000;">.</span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt 18pt; TEXT-ALIGN: justify"><span style="color:#000000;">.</span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt 18pt; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:georgia;"></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt 18pt; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:georgia;">Hrant Dink olduruldu. Bunu kendi kayitlarima yazmam gerekli diye dusundum, gelecekte kendimi duyabilecegim<span style="mso-spacerun: yes"> </span>denize atilan bir sise mesaji gibi. Su an zor ve anlamsiz gelse de. Gunlerdir derin bir suskunluk. </span><a href="http://www.radikal.com.tr/haber.php?haberno=210696"><span style="font-family:georgia;">Hipnotize olmus gibi televizyon ve gazetelere dikilen bir cift goz ve kulaktan ibaret.</span></a><span style="font-family:georgia;"><span style="mso-spacerun: yes"> </span>Konusmak gezmek dolasmak acilmak istemiyorum. Sabah Acik Radyo’yu dinledim ise gelirken. Omer Madra “Hrant Dink’in<span style="mso-spacerun: yes"> </span>cenaze toreni sessiz bir direnise donusmez ise eger, herkes katilmaz, orada bulunmaz ise eger ve cenazesine hic degilse sahip cikmaz ise eger, benim kendi umutlarim, Turkiye’ye dair<span style="mso-spacerun: yes"> </span>umutlarim ve inanclarim tukenecek gibi hissediyorum” diyor. Hadi canim dedim kendi kendime, hangi umut, hangi beklenti. Nasil oluyor da insanlar hala eylem yapmaktan, bu olayi bir milat olarak kullanabilmekten, Turkiye’nin cizilmis<span style="mso-spacerun: yes"> </span>kaderini degistirmeye calismaktan (kim bu Turkiye, nasil bir sey bu, anlami bosalmis terk edilmis bir kayik) bahsedebiliyor. 17 yasinda bir delikanliyi karsima suclu diye almam diyor kalbim. 17 yasinda bir delikanli. Ne<span style="mso-spacerun: yes"> </span>yapalim, o ya da degil katil, ne fark eder. Kursun Turkiye'ye sikilmis. Hadi canim, hepinize... Peki aramizda olmayan kim? Giden, geri gelecek mi? Ben, bugünden geriye donebilecek miyim? </span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt 18pt; TEXT-ALIGN: justify"><?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p><span style="font-family:georgia;"></span></o:p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt 18pt; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:georgia;">Huzur icinde yatsin. </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116945234722631094?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1169209585508005212007-01-19T14:24:00.000+02:002007-01-19T14:32:14.550+02:00<div align="justify"><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/7576/1084/1600/942319/ads??z.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/7576/1084/320/876920/ads%3F%3Fz.jpg" border="0" /></a><br />Yeni yilda ne yapmak istedigime dair hala bir cevap bulamadim. Buldugumda sene eski yil olacak ve bu istegin hukmu kalmayacak. Bu seneyi diger senelerden ayiran fark ne onu da bilmiyorum ya, huzur da huzursuzluk da batar oldu nicedir, bir cozum bulamadim. </div><div align="justify">Son zamanlarda kendi kendime baktigimda, ki bu blogun ismini de <em>kendi kendime</em> olarak degistirdigim zamanlari takip eden bir surectir bu, bagimliliklarima sahip cikmaya basladigimi goruyorum. Ne gibi diyeceksiniz:</div><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">.</span></div><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><ul><li><div align="justify">*kahve</div></li><li><div align="justify">*limitli sigara</div></li><li><div align="justify">*televizyon seyretmek (bu konuya cok sahip ciktigim soylenemez, ama yerine birsey koymadigima gore, bir itirazim yok demek ki)</div></li><li><div align="justify">*haber (gunluk haberleri takip etmek, kendimi bos yere mesgul ettigimi bile bile)</div></li><li><div align="justify">*kivilcim. </div></li></ul><div align="justify">Ilk dordune sahip cikiyor olmak enteresan degil, bir bunaltiya teslim olmamanin yolu yokmus gibi yapip mesgul olmaktir ne de olsa. Ama sonuncusu onemli. KIVILCIM bir beyin yuruyusu diye tarif edebilecegim bir sey. Beynin anarsist yuzu. Hayatin gunluk akisi icerisinde, bir ana girip cikan seye kivilcim diyorum ben. Bir kivilcim cakmasi gibi anlik ve siddetli. Bir an sonra unutulma, ya da fazlaca kendime konsantre degilsem ihmal edilme tehlikesiyle karsi karsiya olan bir <strong>his bulutu</strong> kivilcim. Bu kivilcimlar bana vahiy gibi iniyor sanki. Mutlaka bir koku bir ses tasiyorlar yakin ya da uzak gecmise ait ve gelecege cikan ipuclarim onlarmis gibi hissettirip kalbimi gum gum attiriyorlar bazen. Hep kirmiziyi en cok sevdigimi dusunurum ama neden gecmisim simsiyah. Iste bu kivilcimlara gun gectikce daha cok baglaniyorum. Yeni yilda istiyorum ki bir kivilcimlar el kitabi yapayim kendime. Sayfalari kirmizi olsun. Kivilcimlar art arda art arda caksin durmasin, yildirim olsun, deprem olsun, ayaklarimi yerden kessin - kesecekse. </div><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">.</span></div><div align="justify">Bir de -alakasiz- resimdeki kiz gibi bir kopekle ip atlamak istiyorum. </div><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">.</span></div><div align="justify">Yok canim, o kadar da cok sey istemiyorum. </div><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">.</span></div><span style="color:#ffffff;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116920958550800521?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1169069402935109122007-01-18T17:22:00.000+02:002007-01-17T23:30:03.276+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/7576/1084/1600/143880/SANY0005.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/7576/1084/400/584126/SANY0005.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116906940293510912?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1169035302511514832007-01-17T13:58:00.000+02:002007-01-17T14:01:43.213+02:00….Ama bir kitabın hepsini anlamak gerekmiyor ki? İnsanlar İbn–i Arabi’yi okuyorlar, hepsini anlıyorlar mı? Oradaki hayaller, karanlık noktaları izlemek, sonra bir hikaye girer, sonra biraz yine karanlık başlar. Bunlara sabırla bakmak lazım. Gazete okur gibi okunmaz roman. İçindeki gizli anlamları keşfetmek, diğer okuyan insanlarla bir cemaati paylaştığını düşünmek, sonra tekrar kitaba dönmek... Kitap okumak pasaport formunu doldurur gibi okumak değildir. Anlamları yakıştırmak, netleştirmek... <strong>Okumak, nefse hakim olma anlayışıdır.</strong><br /><br /><a href="http://arsiv.zaman.com.tr/2002/02/03/roportaj/default.htm">Nuriye Akman'in Orhan Pamuk roportajindan bir alinti. </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116903530251151483?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1168595424298770692007-01-12T11:00:00.000+02:002007-01-12T11:50:28.806+02:00elime bir kahve alip bilgisayarin karsisina tekrar oturdum. Bu bir kahvelik boslukta biraz gezedurmak niyetim, yemekci bloglari, aksama da sifali birseyler lazim hem, hastaliktan cabuk siyirmak icin yakayi.. Bir blog sectim rastgele; efendim bir yeni yemek kitabi basilmis, yazari bir hanim, bu blogcuya surpriz olarak gondermis kitabini (burada sevincle el cirpilacak). Kendisinin "okuruymus" da bu yazar, ondan. pofff. baska bloga gectim. Ayni yazar hanim, bu blogcu hanima da yilbasi paketi gondermis (aman da paketi ne janjanli!): Ayni yemek kitabi. Baska bir yemek ureticisi, baska bir blogcu hanima yeni yil paketi gondermis. "Iste gonderdigi seylerden yaptigim mamalar burda!" yazisi. Baska birisi diyor ki "zeytinyagini surdan alin", sanki 40 yillik zeytinyagi tadimcisi kendisi. Okuyunca anliyoruz ki, zeytinyagi ureticisi yazliktan komsusu...<br />Anlayacaginiz benim kahve arasi oldu neye niyet neye kismet.<br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br />Kendi kendimize baslattigimiz bu oyunu ne cabuk tukettik... Benim dedigimiz kaleleri ne cabuk satiliga cikardik, ikinci el pazarinda. Nedir yani, saniyor musunuz ki kara kasiniza ve de yazarasciliginizin benzersiz ve tek olusunadir bu yeni heyecan?. Hani var ya bir masal, biri pisirmis, biri almis, biri kesmis, biri yemis biri de hani bana hani bana demis... Iste dunya, ayni yorungeden donuyor, ve ben, 10 dakika aralarimi da satiliga cikariyorum.<br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br />Bu blog araciligiyla pazarlama isini kitabinca yapan da yok degil tabii. En duzgun ornek, yakin mahallelerden mesela: <a href="http://mantarci.blogspot.com/">http://mantarci.blogspot.com/</a> Uretiyorum, tatli tatli pisiriyorum diyor. Alip almamakta serbestsiniz yani. Hersey acik, hersey durust, olmasi gereken zeminde. Laf arasinda cumlede kullanip "alin bu da size" demek yerine. Bir de size rustunu zaman suzgecinden gecirerek ispat etmis, tarafsiz olmak adina guven telakki eden bir blog ornegi: <a href="http://www.mutfaktazen.blogspot.com/">http://www.mutfaktazen.blogspot.com/</a>. Mutfaktazen pazarlama amaci gutmeden, pazarda kendi koydugu kistaslara gore savunabilecegi urunleri anlatiyor zaman zaman, daha cok bilgilendirme amaciyla. Her turlu ureticiden bagimsiz, iradesi kendisine, kimseye borclu harcli olmadan, emegi ve alin teriyle okunmayi hakediyor. Son ornek de Girit'ten: <a href="http://komsudapiser.blogspot.com/2006/05/bir-badem-iecei-sumada.html">http://komsudapiser.blogspot.com/2006/05/bir-badem-iecei-sumada.html</a> . Iste bir dolayli pazarlama ornegi. Yaziyi hazirlayanin tek istedigi paylasmak. Okuyan herkes memnun, yepyeni bir urun tanidigi icin, yazan da memnun, kendine ait bir aniyi yaziya dokup paylasabildigi icin. Urunun ureticisinin haberi yok bu iletisimden. Tesekkurler Papatya, zahmet edip bizimle paylastigin icin.<br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br />Blog araciligiyla pazarlamayla ilgili bir iki link daha. Daha profesyonel hareketleri merak edenler icin:<br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><a href="http://www.pazarlamadunyasi.com/Desktopdefault.aspx?tabid=182&ItemId=122&amp;Rtabid=37">http://www.pazarlamadunyasi.com/Desktopdefault.aspx?tabid=182&ItemId=122&amp;Rtabid=37</a><br /><br /><a href="http://216.239.59.104/search?q=cache:mBBBJJLAhaYJ:inet-tr.org.tr/inetconf11/bildiri/39.doc+pazarlama+arac%C4%B1+olarak+blog&hl=tr&amp;ct=clnk&cd=3">http://216.239.59.104/search?q=cache:mBBBJJLAhaYJ:inet-tr.org.tr/inetconf11/bildiri/39.doc+pazarlama+arac%C4%B1+olarak+blog&amp;hl=tr&ct=clnk&amp;cd=3</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116859542429877069?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1168502102263281142007-01-11T09:47:00.000+02:002007-01-11T09:55:03.196+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/7576/1084/1600/199064/257663.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/7576/1084/200/589948/257663.jpg" border="0" /></a><br />(ah ah!... bu fikir nasil olur da once bizden cikmaz... hazir plastikten mamul cami minaresi yapan ilk "musluman" ulke biz olmusken, bu muhtesem tasarimi Arap'lardan once bizim yaratamamis olmamiz... ne diyelim, yazik. )<br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><a href="http://www.ntvmsnbc.com/news/396585.asp"><strong>Dubai’ye yeni kule</strong><br />Dubai’de yöresel kıyafetli erkek figürü şeklinde 35 katlı bir kule inşa edilecek.</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116850210226328114?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1168080930832874102007-01-06T12:40:00.000+02:002007-01-06T12:55:32.090+02:00.... Pall Mall sigaralarini ureten Brown & Williamson tutun sirketine bir milyar papellik dava acacagim! On iki yasimdan baslayarak filtresiz Pall Mall'dan baska sigarayi zincirleme icmedim. Ve yillar var ki, Brown &amp; Williamson, hem de paketin uzerine yazarak, beni oldurmeyi vaat ediyor.<br />Ama artik seksen iki yasima geldim. Eksik olmayin sizi pislikler. Hayatta isteyebilecegim en son sey, tum gezegenin en guclu kisisinin adlarinin Bush, Dick ve Coon oldugu bir zamanda yasiyor olmamdi.<br />Hükümetimiz uyusturucu ile savasiyor. Bu elbette hic uyusturucu olmamasından cok daha iyi bir sey. Yasaklar hakkinda soylenen buydu. 1919'dan 1933'e kadar alkollu icecekler uretmenin, bir yerden bir yere tasimanin veya satmanin kanuna tamamen aykiri oldugunu ve Indiana gazetesi mizah yazari Ken Hubbart'in 'Yasaklar hic alkol olmamasindan daha iyidir' dedigini biliyor musunuz?<br />Ama sunu iyi anlayin: Butun maddeler arasinda en cok kotuye kullanilan, bagimlilik yapan ve zarar veren ikisi tamamen yasal. Birisi, tabii ki etil alkol. .....<br />.... Size gercegi soyleyebilir miyim? Oyle ya, bu bir televiyon haberi falan degil ki. Iste benim gercekle ilgili dusuncem: Hepimiz durumu inkar eden fosil yakit bagimlilariyiz. .....<br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br />Kurt Vonnegut<br />Ulkesi Olmayan Adam - Sf 47-48<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116808093083287410?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1167926642011946892007-01-05T14:54:00.000+02:002007-01-04T18:04:02.496+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/7576/1084/1600/136450/abmsplash_01.gif"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/7576/1084/320/367935/abmsplash_01.png" border="0" /></a><br /><span style="color:#333333;">Ofisin cok sesli yalnizliginda otururken birden bir goruntu dustu zihin duvarima. <a href="http://www.abeautifulmind.com/">Beautiful Mind filmini </a>hatırlayaniniz var mı? Russel Crowe’un John Nash adli Nobel odullu sizofren bir matematikciyi canlandirdigi biyografik film hani. John Nash, adini tasiyan Nash Dengesi cozumuyle 1994’te Nobel odulu almis. Suphesiz buyuk bir beyine sahip olan bu insan, uzun senelerini sizofreniye feda ettikten sonra bir gun, ansizin, uykudan uyanir gibi hayata uyanmis. Tabii burada bahsedilen hayata uyanmak davranissal bozukluklarin giderilmesi cercevesinde tanimlanan bir normalize edilme hali oluyor. Yani Prof Nash, “herkes” gibi, benim coklukla 24 saat esasina gore yasamak olarak tanimladigim sekliyle, fani hayatina donmus. Filmin sonunda, seyircileri goz yaslari icinde birakan Nobel odul konusmasi canlandiriliyordu –ki senarist, gercek yasam oykusunden cok uzak bir oyku anlatildigi icin cok elestirilmisti. Gercekte Nobel komitesi Nash’ten, Nobel geleneginde yer alan 1 ders sunma rituelini yerine getirmesini ozellikle istememisti, zihinsel hastaligi nedeniyle-. Beni su an siddetle dusunmeye iten konuya gelmeliyim artik. Filmin son sahnelerinde kendisine sizofreniyle nasil basettigini sorduklarinda bir tur zihinsel diyette yasamak olarak aciklamisti Prof Nash “iyilesme” durumunu… Oracikta oldugunu bilmek ama dokunmamayi, gormemeyi, deneylememeyi secmek… </span><br /><span style="color:#333333;"><span style="color:#ffffff;">.<br /></span>Gercekte iyilesiyor muyuz hakikaten, yoksa sadece uyum mu gosteriyoruz, arzularimizi, isteklerimizi kirarak, korelterek, torpuleyerek. Zihnimizin derinlerinde bizi nasil da besleyen binbir dehliz beklerken, savas vermemek adina vazgectigimiz aslinda tam da kendimiz degil mi. Ya secmeyi istediklerimizin bizden talep edecegi tutsaklik? Olculebilir mi dersiniz?</span><br /><em><span style="color:#ffffff;">.</span></em><br /><em>Zihnimize o cok ac oldugu malzemeleri versek, bir daha geri uyanabilir miyiz hayata? </em><br /><em><span style="color:#ffffff;">.</span></em><br /><em><span style="color:#ffffff;">.</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116792664201194689?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1167903630034287572007-01-04T11:26:00.000+02:002007-01-04T11:40:30.580+02:00cok ama cok gencken, enginardicin gazete yazilarini topladigi kitabi okuyup derin duygulara kapildigimi gun gibi hatirlarim. Ataturk icin 10 kasim geceleri raki icmesini sevmistim ornegin. Sevdigi kadinin taktigi uzeri geyikcikli minik beyaz eldivenleri anlatisini da. Politik cizgisinden, deli Turgut Ozal fani olmasindan ve hayli densiz kaleminden hazetmedim ama eski gunlerin hatirina her donem -televizyonda yorumcubasi olup kendini harcamasindan sonra bile- goz ucuyla okudum yazdiklarini. Bu yilbasi icin bir yazi yazmis, daha cok ic konusmalarini aktarmis. Anladim ki bazi insanlar dogustan yakin oluyor birilerine, bir cesit akraba iliskisi gibi, karsi karsiya gelinse sifirdan degil birden baslamak gibi konusmaya. Birisini anliyor olmaya denk dusuyor bu durum, ben de EA yi anliyorum, onun beni bana anlattigi gibi, zaman zaman. <br />Kendi yeni yil defterimde, bu yaziya ek olarak tek bir cumle daha var: colukcocuga karisila, vakitlice, budur yani.<br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><a href="http://www.aksam.com.tr/yazar.asp?a=63195,10,2">http://www.aksam.com.tr/yazar.asp?a=63195,10,2</a><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116790363003428757?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1167228581041629332006-12-27T16:04:00.000+02:002006-12-27T16:09:41.653+02:00<span style="color:#333333;">“Neden okuyoruz ki” diye sordu, kurnaz bir gizli gulusle. Iste yine aynı sey oluyor diye dusundum. Once ben soruyorum, sonra nasil oluyor anlamiyorum, birseyleri cevaplamaya calisan yine ben oluyorum. Belli belirsiz bir taktik kokusu aliyordum aslında nicedir bunun arkasinda. Bir zamanlar bana kendisinin anlattigi oykuyu canlandirdim gozumde: Universitede muhabbetiyle unlu hocalardan biri, ilk derse girer ve quiz mujdesini verir. Oğrencilerden 40 dakikalik bir sure sonunda hayatta merak ettikleri 3 temel soruyu kagida dokmeleri istenir. Ogrenciler isteneni yapar. Birkac ay gecip donemin sonuna dogru gelindiginde, tekrar quiz yapilacaginin ilan edildigi bir gun, hoca derse elinde quiz kagitlariyla gelir. Herkese kendi kagidi geri dagitilir. Quizin konusu bellidir: Herkes, donemin basinda sordugu sorulari cevaplayacaktir simdi. Anafikir: En zor soru kisinin kendisine sordugu sorudur. Sadece bir fikir pratigi yapmak icin, simdi denemek isterim once 3 soru yaratabilmeyi. Hayata ve/veya kendi kumeme dair 3 soru, cevaplamaya da heveslenebilecegim:</span><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><em><span style="font-size:85%;color:#333333;">(devami var)</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116722858104162933?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1167032418094631572006-12-25T09:37:00.000+02:002006-12-25T09:40:18.366+02:00<a href="http://www.arkitera.com/news.php?action=displayNewsItem&ID=13269"><strong>MARMARAY'IN DALIS NOKTASI YANLIS<br /></strong>Tarih: 18 Aralık 2006 Yazan: Korhan Gümüş </a><br /><a href="http://www.arkitera.com/news.php?action=displayNewsItem&ID=13269"><span style="color:#ffffff;">.</span></a><br /><a href="http://www.arkitera.com/news.php?action=displayNewsItem&amp;ID=13269">Marmaray projesinin de ortaya koyduğu gibi kamu değişim ihtiyacını yönetebilecek bir zekaya, beceriye ve deneyime sahip değil. Asıl sorun burada!... ....</a><br /><a href="http://www.arkitera.com/news.php?action=displayNewsItem&amp;ID=13269"><span style="color:#ffffff;">.</span></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116703241809463157?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1166431734115510842006-12-18T10:23:00.000+02:002006-12-18T10:48:55.036+02:00<span style="color:#cc0000;"><strong>"bilgi edinme tohum ekme gibidir"</strong></span><br /><a href="http://www.radikal.com.tr/haber.php?haberno=207667"><span style="color:#333333;">....Artık dunyadaki demokratik gelismenin bir olcutu de yurttaslarin devletten bilgi edinebilmesi, yani devletin seffafligi olmus. Derin devleti sinirlamanin yolu da yurttaslarin Bilgi Ogrenme Yasasi'ni dogru ve islevsel kullanmasindan geciyor belli ki. Arjantin orneginde oldugu gibi, o ulkenin askeri darbesindeki sir Pentagon belgelerinden cikabiliyor. Blanton'i dinlerken seytan durtuyor insanı, hani su National Security Archive kalkıp bir sorsa Pentagon'a, "Turkiye'de 12 Eylul'de yapılan darbeye katkiniz, desteginiz, 'teknik yardiminiz' ne oldu? Kimler tarafindan yapildi? Baglanti kimlerle kuruldu?" diye. Kim bilir ne kadar tanidik cikardi!</span> </a><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><span style="color:#cc0000;"><strong>"Sibirya'da hızla yukselen sicaklik, dunya iklimi icin tehlike canlari caliyor."</strong></span><br /><a href="http://www.bbc.co.uk/turkish/news/story/2005/08/050811_climate.shtml"><span style="color:#333333;">Sibirya'nın batısında Almanya ve Fransa'nın toplam yuzolcumlerine esit dev bir araziyi kaplayan turbalik alan, binlerce yil sonra ilk kez erimeye basladiginin isaretlerini verdi.<br />Donmus bitki kalintilarinin eriyisi, sera etkisi yapan <strong>milyarlarca ton metan gazinin</strong> atmosfere salinmasına yol acabilir.</span></a><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><strong><span style="color:#cc0000;">İklim Degisiminde Insan Faktoru- <em>Doc.Dr.KasimKocak</em></span></strong><br /><a href="http://www3.itu.edu.tr/~kkocak/iklim.html"><span style="color:#333333;">...Bu raporda iklim degisimi “karsilastirilabilir bir zaman peryodunda gozlenen dogal iklim degisikliğine ek olarak, dogrudan ya da dolayli olarak kuresel atmosferin bilesimini bozan insan etkinlikleri sonucunda iklimde olusan bir degisiklik” seklinde tanimlanmistir.... ... <strong>Metan atmosferde CO2’e gore miktarca cok azdır. Bununla birlikte bir metan molekulunun neden oldugu sera etkisi bir CO2 molekulunun neden oldugu sera etkisinden 7.5 kat daha fazladır</strong>... .... Gunes surekli olarak dunyaya enerji gonderirken, dunya da surekli olarak kızılotesi radyasyon yayinlar. Eger baska bir enerji iletim mekanizmasinin olmadigini varsayarsak, gunes radyasyonunun absorblanma miktarinin, dunyanin yayınlamis oldugu kizilotesi radyasyona esit olmasi gereken bir denge durumu ortaya cikar. Buna, radyatif denge denir. Bu dengenin olustugu ortalama sicakliga da radyatif denge sicakligi denir. Bu sicaklikta, bir siyah cisim gibi davranan yerin, absorbladigi gunes radyasyonu ile yayinladigi kizilotesi radyasyonun miktari birbirine esit olmasi nedeniyle sicakligi degismez. Dunyanin radyatif denge sicakligi -18oC’dir. Bu sicaklik, dunyanin ortalama sicakligi olan 15oC’den cok dusuktur. Bu iki sicaklik arasinda neden boylesine buyuk bir fark vardir? ... ....</span></a><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116643173411551084?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1166197372961353092006-12-15T17:40:00.000+02:002006-12-15T17:42:53.500+02:00Gidelim Buralardan<br />Söyleyin yarime baharları beklesin<br />Söğüdün dalları bugün eğilmesin<br />Beni geçirmeye kardeşim gelmesin<br />Annesinin bir tanesini kimseler üzmesin<br />Gidelim buralardan Dayanamiyorum Gidelim buralardan Unutamıyorum<br />Yükleyin ne varsa gönlüme demlensin<br />Ayrılığın üstüne hasretim eklensin<br />Beni geçirmeye yalnızlığım gelsin<br />Ya dönülür ya dönülmez kimse üzülmesin<br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><a href="http://www.duzcetanitim.com">http://www.duzcetanitim.com</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116619737296135309?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1165926266954949562006-12-12T14:21:00.000+02:002006-12-12T14:24:27.520+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/7576/1084/1600/526480/CB002614.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/7576/1084/320/992408/CB002614.jpg" border="0" /></a><br />Ya dusunsene; insanin el sikmasini bile degistiriyorlar zorla. Aciyorsun bi’ gazeteyi, diyor ki; el sikismak insani ilk elden tanimlayan bi’seydir. boyle guclu guclu ve de kararli bir el sikisi, insanin da oyle kararli, oyle guvenli oldugunu gosterir, ki, sen oyle degilsen bile, bu tarif karsisinda ne yapacaksin? Sana uzanan her eli yari yolda kapip hararetle sikacak, gozlerini karsindakinin gozlerine dikecek ve de sert bir edayla gulumsemeye calisacaksin, ki anlamasinlar ne menem oldugunu… sen artik, ne ice donuk, ne melankolik, ne itilmis kakilmis, ne de babanin dolusun. Sen oyle tokalasan guclu insansin artik. Ruzgara karsi basini hep dik tutan hani.<br /><br />Erkegine kadinina sevgiden ilgiden gecen- nasil daha cok severim falani bosver simdi- siirler okumayi birak artik. Onemli olan elinde tutman onu. Hemcinslerine kaptirmaman. Bir kere geliyoruz dunyaya tamam, ama, sen elinde tutmak icin karsindakini, ya da kafesinde, once kendine bak, sonra evine bak, sonra da cocuklarina bakarsin iste. Sakin icine bakma. Hayat da bu kadar zaten. Aksini ispatlamaya kalkisma. Annenden ne gorduysen osun iste. Olmadigini dusunuyorsan da, bosver, donusuver bir Kozmopolitan alip, tipki 80 li yillarin modasina donusen parlak makyajli okullu kizlar gibi.<br /><br />Bu seansimiz da bu kadar iste. 45 dakika. Ne fazla ne eksik. Cumlen yarim kaldi. Olsun, boyle boyle ogreneceksin iste 24 saate gore yasayip planli olmayi. Programa itaat etmeyi. Gozyasin goz pinarinda kalsa da kurusa da ogreneceksin. Bu prosesten gececeksin. Gecemezsen, <a href="http://www.radikal.com.tr/haber.php?haberno=168518">hic egitilemeyen onurlu dovus kopekleri gibi</a>, son nefesini, bir mahalle coplugunde vereceksin.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116592626695494956?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1165507525226627572006-12-07T18:04:00.000+02:002006-12-07T18:07:48.416+02:00<em>arada bir kafami karistirip icimi sikan bir mesele: "post etmek" yerine ne demeli diye yoruyorum kafami ama mesaj asmak yazi koymak falan arasinda gidip gelip, tamam diyorum, simdi bosver, bir gun gelir nasil olsa dilinin ucuna... bu meselenin icimi sikmasinin nedenini, hala buraya ne sebeple baktigimi, diger biladerlerin ve kizkardeslerin "postlarini" niye israrla okudugumu, neyi ne zaman post etmeye karar verirkenki ic dinamigi cozememis olmama bagliyorum. </em><br /><em>haydi kabul edelim: deli bir yaraticiliktan bahsedemeyiz bunca kelimeyle, bunca tikla ve bunca "hit"le biraraya getirdigimiz bu coktan secmeli sistem icin. (istisnalar kaideyi bozmaz elbet). </em><br /><em>tum bu pasif dusuncelere ve surekli yaptigini begenmeme haline ragmen, gozum birseyin satir aralarina girince, bu kendimce etrafini cevirdigim araziye bir dokunus birakmak istiyorum yine de.. e) sikki yani: hepsi. </em><br /><em><span style="color:#ffffff;">.</span></em><br /><em>simdi yine biryerlerden alinmis bir yaziyi "post" edip beyaz tahtaya, hic degilse su ani paylasmis olayim burada dolasanlarla:</em><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><strong><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/7576/1084/1600/449780/marlon03b.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/7576/1084/320/867384/marlon03b.jpg" border="0" /></a>kizilderili bir oglanla tanistim, Vietnamlilari tekmeleyerek ucaktan asagi atiyormus. Istihbarat subayi esir alinan Vietnamlilari sorguluyor, istedigi cevaplari vermeyenleri ucaktan asagi firlattiriyormus. Bu oglan kafayi siyirmis, cekip silahini o subayi vurmus, sonra da herifi bileklerinden tel orguye asmis.<br />Vatanseverlik buyuk bir yalan.<br />Vietnam'da bacaklari, ceneleri kopan askerler... Amerikalilar unutmak istiyor, butun bunlar olmamis gibi davranmak istiyor. Bunlarin hatirlatilmasini istemiyorlar... Inandigim seyler, okuduklarimin, tanik olduklarimin toplami. Neyi, nasil yapacagim anlatilmadi bana, birseyler etkiledi sadece. James Joyce, Schopenhauer ya da Minnie halam...<br />Herkes beyaz atli adami ariyor, herkes hakikati anlatacak birini ariyor. Dolayisiyla, oturup Lao-Tzu'yu okuyorsun, Konrad Lorenz'i okuyorsun, Melville'i, Kenneth Patchen'i, kimin palavra sikmadigini dusunuyorsan onu...<br />Bir azizin gozlerine, bir hayaletin algisina sahip birini ariyorsun, bize yol gostersinler diye.<br />Dunya kucuk bir gezegen artik. Afganistan daglarinda, Kurtlerin yasadigi yerlerde bunu dusunmustum. Pigmelerin artik kovuldugu ormanlarda...<br />Masai'lerin de basina ayni sey geldi, Uganda'yla Tanganika arasinda bolunduler. Ve Tanganikalilar onlara diyor ki; " bu sinirdan iceri burnunuzu bile uzatamazsiniz".<br />Bu sartlarda insan umudu nerede bulabilir ki?<br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br />Marlon Brando<br />Rolling Stone 1976 / Express Kasim 2006 - 66.sayi<br /></strong><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br />siz de kendinize yakin bir ruh gordugunuzde hemen tanir misiniz?<br />Marlon Brando'nun simasiyla tanisikligim, belki bu laflari ettigi tarih kadar eski degil, ama diyebilirim ki ilk kirisiklarini gordum basili fotografi uzerinde ve derince inceledim parmaklarimi gezdirerek uzerinde, kucucukken hem de. cok sonra deli yasami yuzunden bir kac magazin haberine denk geldim. gozunde gunes gozlukleri vardi, yaslanmis ve kilo almisti. Cok ama cok karizmaydi, magrur, guvenli, hem alttan hem ustten bakislari olan bir adam. <em>Bu sartlarda insan umudu nerede bulabilir ki...</em> demis, 1976 yilinda. Tam 30 sene once. Ben dunyanin gozlerine bakarken daha, batiklarimdan cok once, gemilerim gezerken dalgalarin uzerinde. Bugun ne degisti diye sormaya, cok ama cok korkuyorum.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116550752522662757?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1164974792109821932006-12-01T14:00:00.000+02:002006-12-01T14:06:36.050+02:00<a href="http://www.sabah.com.tr/gnd101.html">Papa 16. Benedict, dün Sultanahmet Camisi'ni gezdi. Kıbleye dönerek ellerini bağlayıp kıyama durdu ve dua etti. </a><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><span style="color:#333333;">Şimdi sorulacak soru şudur: </span><br /><span style="color:#333333;">Papa camiye girerken ayakkabılarını çıkarmış mıdır? (resimde entarisi ayaklarının ucuna kadar uzandığından belli değil). </span><br /><span style="color:#333333;">Eğer çıkardıysa ayakkabıları çalınmış mıdır? </span><br /><span style="color:#333333;">Eğer çalındıysa kırmızı Prada ayakkabı giyen bir yurdum insanını şu an Sultanahmet civarında dolaşırken görseniz hakkında ne düşünürdünüz? </span><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116497479210982193?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1164625164737509542006-11-27T12:15:00.000+02:002006-11-27T14:15:29.443+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/7576/1084/1600/47324/ads??z.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" height="165" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/7576/1084/320/348758/ads%3F%3Fz.jpg" width="184" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/7576/1084/1600/257040/ads??z.jpg"></a><br /><span style="color:#333333;">En çok da filmin ismi ilgimi çekmişti: BABIL. Görmeden önce de gördükten sonra da tonlarca fikir/kritik/spoiler/yorum yazısı okudum film üzerine. Ekşi sözlükte "ana haber bülteni gibi" demişler ya -<em>başka bir ülkedeki ana haber bültenlerinden bahsediliyor olsa gerek</em>-, belki bu nedenle, belki de gerçekten güzel bir film olduğu için, tüm bu okumalar filmin üzerimdeki etkisini bir nebze olsun değiştirmedi seyrettikten sonra. Sinema salonundan dışarıya çıkarken tatsız, ekşi bir heyecan duydum. Alışmaya yüz tuttuğum umutsuzluklarım daha da kenetlendiler bana. Herkes için üzüldüm, en çok da çocuklarım için. Kedim için. Bahçedeki çam ağacım için. Dışarıda kahkaya atmaya çalışan ve birbirine gastronomik hikayeler satan kalabalık için. Bu bir yorum yazısı değil, bu yüzden de seyredenleri ve seyretmeye niyetlenenleri rahat bırakmam daha doğru olacak. Bir tek ekleme ile: film Babil'de geçmediği halde neden ismi Babil imiş, merak ettiyseniz siz de benim gibi, vikipedi'den bir özet derledim size:</span><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><a href="http://tr.wikipedia.org/wiki/Babil"><span style="color:#333333;">Babil (Babylonia), Mezopotamya'da, adını aldığı Babil kenti etrafında kurulmuş eski bir imparatorluktur. Babil'in merkezi bugünkü Irak'ın El Hilla kasabası üzerinde yer almaktadır. Yahudi'lerin kutsal kitabı Tanah'ta ismi BABEL şeklindedir. <strong>Tercümesi popüler etimolojide anlam olarak "kargaşa" (<em>karışıklık</em>) demektir.</strong></span><br /></a><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><span style="color:#333333;"></span><br /><span style="color:#333333;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116462516473750954?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1164360671277200762006-11-24T11:29:00.000+02:002006-11-24T11:31:12.380+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/7576/1084/1600/912607/253406.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/7576/1084/400/857507/253406.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116436067127720076?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1163594214091059262006-11-15T14:33:00.001+02:002006-11-15T14:36:58.713+02:00<a href="http://www.ntvmsnbc.com/news/390876.asp">Çocukların en sevdiği reklam Cem Yılmaz'lı Opet reklamı imiş... </a><br /><em><span style="color:#ffffff;">.</span></em><br /><em>Reklamcının büyük başarısı; Bir benzin istasyonu reklamının hedef kitlesi: Çocuklar!</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116359421409105926?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1163234869527258182006-11-15T14:33:00.000+02:002006-11-15T16:05:26.953+02:00<a href="http://www.ntvmsnbc.com/news/390476.asp">Tarkan Dubai'de konser vermiş.</a><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><em>Celine Dion'un Las Vegas'taki pek şaaşalı konserlerine benzemedi mi bu iş?<br /></em>pamukellercebe<em> harekatı.</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116323486952725818?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1163234469984607502006-11-15T10:11:00.000+02:002006-11-15T10:19:05.966+02:00<em><span style="color:#663366;">İnsan çevreye kök salmadan yaşar mı? Yaşar görünüyorsa bile, ona da hayat denmez. Yalnız çevreye mi?.. Yetmez.. Geçmişe de kök salınacak. Sevilse de, sevilmese de, geçmişe ille kök salmadan yaşanmaz ki… Bir insanın tüm geçmişinden bütünüyle kopmasının adına, başka bir şey derler…Bu düpedüz, yaşamın sona erişi demektir.<br />Bir ağacın, bir çiçeğin kökleri gider gider, durur. Bir insanın ruhsal kökleri gider, gider… Durmaz… Dünyanın da dışına, aya-güneşe gider… Yine durmaz. Bugüne yarına değil, ışığın vardığını öğrendiği yerlere kadar uzanır.<br />Uzay bilgimiz arttıkça, mekanın, yani tüm evrenin sınırsızlığını biraz daha iyi öğreniyoruz. Öğreniyoruz da algılayıp kavrayabiliyor muyuz? Yooo!... Geçmiş zamanı, “Büyük Patlama” ile sınırlayıp, rahata erdik sanki… Ya gelecek zamanın sonu?..<br />Evet, günlük dertler içinde eziliyoruz ama, geçmişi ve geleceği düşünmeden de duramıyoruz. Yalnız kendimizinkini değil… O kafacığa sığdıkça her şeyi, herkesi.<br />İnsanlar hayatı topyekun yaşıyor. Ne kadarı sığıyorsa…Yaşamayanlar öteki canlılar.<br />İnsan ruhu, mekan kavramının yok olacağı sessiz bir karanlığa katlanamıyor. Böyle bir karanlıktansa, cennetten vazgeçer, cehennem ateşlerinde sonsuza dek yanmaya razıdır. Yine insan, vücudu son nefesini vermiş bile olsa, ruhu ile yaşama isteğinden kendisini kurtaramaz… Sonsuza dek, cehenneme de razıdır. Nasılsa bir yolunu bulacağına inanır. Haksız da değildir. Cehennem ateşi bile sonsuza dek yanmaz ya! Af günü gelecektir. </span></em><br /><em><span style="color:#663366;">-</span></em><br />-<br /><span style="font-size:85%;">* İstanbul'un Kuytu Köşeleri-2003-YKY</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116323446998460750?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1163233642827594852006-11-11T10:21:00.000+02:002006-11-11T10:27:23.433+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7576/1084/1600/SANY0001.1.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7576/1084/200/SANY0001.0.jpg" border="0" /></a><br />bir cumartesi sabahını sessizce geçirebilmek için bu işkence niye?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116323364282759485?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1163152685891337492006-11-10T11:39:00.000+02:002006-11-10T11:58:06.490+02:00<span style="color:#ffffff;">.</span><br /><div align="justify">Gerçekten “dönmek” mümkün mü? Eski sessiz dengesine, sıradan hayatla, herhangi bir kesitine olağanüstü halin… Ne yazık! Bugün mutsuzluk kol gezmekteyken gönül kordonlarımızda, ölümden giga ölçekli hızlarla kaçışımız anlamını na'çar bulamamakta, üstelik ne şairler anlayabilmekte bu kaçışı, ne de deliler. </div><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">.<br /></span><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7576/1084/1600/th-01.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7576/1084/320/th-01.jpg" border="0" /></a>Dönüş: ne özlediğimiz bayram sabahlarına, ne de evin avlusunda bezden toplarla oynayan çocuk seslerine. <em>Özlediğimiz </em>yalnızca bir "ara" nefes, sabah ile akşam vakti arasında. Her geçen güne, her ten, veyahut kalp acısına rağmen, <strong>Almodovar’ın Agustina’sı</strong> gibi, Houston’da tam teşekküllü bir hastanede, kaderin izin verdiği yaşam süresine karşı gelip, “kanserle savaşmak” adına his damarları yitirilmiş bir “uzun yaşama tercihi ” yerine, kalan kısacık yaşam süresince karşındakilerin gözlerine <strong>dimdik</strong> bakmayı sürdürebilmeyi tercih edebilmek. Yaşamın, aldığımız nefes ile değil, bildiklerimizle ve hissettiklerimizle, gördüklerimiz ve söylediklerimizle dolu bir ufacık fıçıcık olduğu günlere <em>dönebilmek</em>. Bilmem kaç sene sonra bir şarkıyı yeniden hatırlayabilmek ve söyleyebilmek, kendiliğinden. Hissederek en derinden. Sevdim dediklerinle <em>yakıncacık ve usulcacık</em>. </div><div align="justify"><span style="color:#ffffff;">. </span><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7576/1084/1600/th-13.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7576/1084/320/th-13.jpg" border="0" /></a>Volver, yani Dönüş filmi, çocukluk battaniyemizin renkleri kadar yakın bize; Raimunda’nın dağınık saçlarından yayılan koku annemiz gibi değil mi? Kırmızılı pembeli kocaman desenlerle bizi saran örtüler, perdeler, evler ve duvarlar komşularımızın sesleri bize, yakın geçmişimizden. Tabii o zamanlar daha AIDS yok, kanser bir bilinmez acı, tüm bilim kurguların takvimi 2010 yılını gösteriyor. O zamanlar, ekmek kıymetli, yumurtanın tanesi bilmem kaç kuruş, ama güldüğümüz ve ağladığımız gibi, kendimizi ölümün kollarına da teslim edebiliyoruz. Hem sırtımız dik, nedense hep beklenmedik anda gelen, onca mutsuzluğa <span style="font-size:78%;">(darbe dönemleri yaslarımıza, tümden kayıplarımıza, konuşulmayan acılarımıza, babalarımızın gül açtıran tokatlarına, yitirdiğimiz genç kızlığımıza, hiç büyütemediğimiz erkeklerimizin hınç dolu şiddet duygularına…)</span> karşı, hem de kulaklarımız düşmüş, ama sadece <strong>kıymetli</strong> olanın uğruna. Dönüş, yenmeyi sevmek kadar, yenilmeyi de bilmeyi ve becerebilmeyi hatırlatıyor bize. İçinde bulunduğumuz çiftcamkorumalı kalelere sızan bir kış güneşi gibi, alçak gönüllü ve utangaç bir anlık bakış gibi, kaldığımız yere koyduğumuz minik bir kıvrık, kitabımızın sayfasına. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116315268589133749?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1162195439147742242006-10-29T20:49:00.000+02:002006-10-30T10:22:22.806+02:00<div align="left"> </div><div align="left">I dont know what to do with myself diye başlardım sana yazdığım bir mektuba. Sana yazsam da bu mektubu, her eylemin kendimde başlayýp kendimde bittiğini bilmenin ezikliğiyle yılların birikimlerini –anca- elimle tutabildiğimi görüp şaşırıyorum demeyeceğim ama kesinkes bir hayal kırıklığı bu. Hayal kırıklığını yazınca bir kerime nadir hali beliriverdi ya, boşver, bunu esgeçerekten beni hatırlayarak anla bu halimi, <em>ne olursun</em>.<br />Şimdi mesela beraber hayal turuna çıktığımız o kafeyi açmış ve de çolukları çocukları iliştiriverdiğimiz yerlere koyabilmiş olsaydık, dün sen öyle köpüre köpüre ağlar olur muydun, ya da ben “hiçgönderilmeyecekmektuplar” dizinindeki isimsizlerden olur muydum hala, merak etmek –dahi- hakkım değil ama, ediverdim işte.. hiçbir þey yapamıyorum demeyeceğim, yapmıyorum ve yapmayacağım sevgilim. “onlardanbiri” oluverdiğimi görmek ne denli acı veriyor olsa da, maddemin edimsizliğiyle savaşmayacağım. Kaç günüm kaç senem var böyle sessiz, bilmiyorum. Hiç olmasa daha iyi. Geçenlerde bir iş ilanında sessizce gülümseten bir cümle beni; "sağlıklı düzeyde içgüdüye sahip olmak" Tahminin yanlış canım; sağlıklı düzeyin ne olduğunu –bir an bile- sorgulamadım. Çünkü biliyorum. Sağlıklı mı sağlıksız mı olduğunu ölçmeye huzurunda uğraşmayacağım içgüdüm, beni yıllar ama yıllar önce ne denli mutsuz olabileceğim konusunda uyarmıştı zaten. O günlerden birinde ben de gittim, kendime bir açma kapama düğmesi aldım. kedilerin enselerinde olanlardan hani. Benimki kocaman ve kırmızı. Istediğin(m) zaman “pause” bile oluyor. Zaten hep “pause” halinde de, görmeyi istersen, “survive” ve “go on” hallerinde de kullanılabiliyor. Tüm bunların o biçim kızsal safsatalar olarak okunması vasiyetimdir, unutmayasın. En çok kendime baktığımda gördüğüm şeylerden belki de en çözülemeyeni, altıma yaptığımda dolabın altına sakladığım iç çamaşırlarımdı, sene 1977. Evet senden bir yaş küçük olduğuma göre 5 yaşındayım o zaman. Kendi çocuk yüzüm şimdiki ifademden silinmiyor. O günler boyunca yapıştı ve bu hiç bir şey olmamış gibi yapan çocuk maskesi yüzümde asılı duruyor. Yok komik değil. Bir zamanlar, kod adı güven bey bana, etrafımdaki insanlar arasında bozuk olduğum, küs olduğum, problem yaşadığım herhangi biri olup olmadığını sormuştu. Ne cevap vermiştim dersin? Yok, hayır, herkes iyi, arkadaşlarla iyi geçinirim(!). Bu? Evet, komik. Şimdi sorsalar bana, “geçmişte değiştirmeyi istediğiniz bir diyalog ne olurdu diye” , bu cevap olurdu, bir solukta, o zaman aklımdan her nasılsa uçuvermiş olan, ilkokul bir arkadaşım Sevinci, anneme beni ispiyonladığı için ne kadar kızdığımı, ama buna rağmen o ağlarken yanıbaşında sessizce oturup sümüklerini seyrettiğimi anlatırdım. Sonra ilkokul üçteki en iyi arkadaşım Mügeyi, sınıfın havalı güruhuna uzak kalışı nedeniyle nasıl ekiverdiğimi. Vicdan azabıyla koca bir kadın olana kadar her sene yazlıkta ona birkaç saat uğradığımı. Hiç anlamadığım bir cepheden gelen Çerkez kızına nasıl nasıl kızgın olduğumu. Bir hıyar uğruna kız arkadaş sattığım için beni suçlayan ortağımı. Hala nasıl olup da suçluluk duymadığımı. daha çok sevilmek için ateşe de basacağımı. Aslında hayatımın George Michael’ın yönetiminde çekilen bir film olduğunu. Sonra da o hıyarın. Şimdilerde basit aşkların. <em>Güven bey, hala or’da mısın?</em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116219543914774224?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1160718784780572732006-10-13T08:51:00.000+03:002006-10-13T12:07:44.193+03:00Uzunca süredir yaşadığım bir üzüntü haline farklı bir açıdan bakmayı, hem de kimseyle didişmeden, üzmeden ve üzülmeden, becerebildim sanıyorum dün akşam. Kendiliğinden olmadı elbet. Arabayla eve dönerken açık radyo baydı bir an, radyo eksende baktım ayça şen var, aman ne geyik ne geyik diyordum ki, ayça şen başkanın takibi zor sayıklamaları arasında, sanıyorum kendisinin de şaşırdığı bir sonuç cümlesi ortalığa –söylendiği yere göre biraz da densizce- saçılıverdi. Dedi ki başkan: yapandan çok yapılandır önemli olan… YAPANDAN ÇOK YAPILANDIR ÖNEMLİ OLAN. <em>Ve 100 kere daha yazmalı bu cümleyi buraya, copy paste yapmadan.<br /></em><span style="color:#ffffff;">.</span><br />Öyle ki, düşünmeyle düşün(e)meme hali arasındaki pamuk ipliğinde kayıyorum, anlamı pek de sallamadan. Bir yandan da geçen zamana ah vah diyerek, yılların “nevrotik” yaftasını boş çıkarmamaya çalışarak elbet. Televizyon koltuğuyla ayrılmaz ikili olmuş halim karşısında Sister dedi ki “vücudunu ve kendini hazırlıyorsun belki de”, tek yol iyimserlik misillemesidir mottosuyla <em>beyazlara bürünmüş</em>.<br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br />Tabii haksız değil. Tam da en sevgili (akıl)hocam Erhan Hocanın bir zamanlar gözünün ucuyla beni gözlerken hayatımı birhareketle tasvir edişi gibi; Vücudunu inceden öne doğru büküp parmaklarının ucuyla tuttuğu boş bir A4 kâğıdı bana doğru uzatmaya çalışmış ve demişti ki: işte böyle kaldırmaya çalışıyorsun bu mereti; hâlbuki fizik ne der: bir şeyi kaldırmak için 2 elinle tutmak lazım.<br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br />Şimdi de bir ayna lazım bana, lakin tozunda İstanbul’un, düşürmüşüm aynamı da, <em>farkında değilim. </em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116071878478057273?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1160655681124941842006-10-12T15:04:00.000+03:002006-10-12T15:21:22.110+03:00<a href="http://nobelprize.org/nobel_prizes/literature/laureates/2006/">Orhan Pamuk Nobel ödülünü aldı</a><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><a href="http://www.ntvmsnbc.com/news/387775.asp">Fransız Parlamentosu Ermeni Soykırımı'nı inkar etmenin suç sayıldığı yasa taslağını kabul etti</a><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-116065568112494184?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-12669856.post-1159789874696163612006-10-02T14:39:00.000+03:002006-10-02T14:52:56.946+03:00hep sormak istediklerimiz ama cevap bulamadıklarımız için <a href="http://www.radikal.com.tr/haber.php?haberno=200329">Neşe Düzel'in Baskın Oran'la röportajından</a>:<br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br />....vatandaşın etnik ve dinsel kökeni olmaz. Hele hele laik olduğunu iddia eden bir ülkede bu hiç olmaz. Biz Ermeni'ye Türk demiyoruz. Bugüne kadar Ermeni'ye Çingene'ye, Kürt'e hakaret eden hakkında hiç 301'den ya da onun eski adı olan 159'dan dava açıldı mı? Kürtler'e ve Ermeniler'e hakaret edildiği zaman mahkemeye vermiyoruz biz. Ama Hrant Dink'i veriyoruz. O, Müslüman Türk değil!<br /><strong>.....</strong><br /><strong>Niye birdenbire bu kadar ırkçı, dinci, tutucu bir toplum haline geldik biz? Ya da <span style="color:#000000;">hep böyleydik de artık bunu saklayamıyor muyuz?</span></strong><span style="color:#000000;"> </span><br /><span style="color:#000000;">Küreselleşme Türkiye'yi değiştiriyor, bütün vatandaşları eşitliyor. Türkiye'nin yaşadığı bu dönüşümün, bu küreselleşmenin adı AB sürecidir. AB sürecinde kimliğimiz değişiyor bizim. Biz buna tepki gösteriyoruz. Müslüman Türk kimliğimiz artık Türkiyeli olacak. Ermeniler de, Süryaniler de bu milletin parçası olacak. Devlet camilere sübvansiyon veriyorsa, cemevlerine, kiliselere de verecek. </span><br /><span style="color:#000000;">.....</span><br /><span style="color:#ffffff;"><span style="color:#000000;"><strong>Irkçı bir milliyetçilik şimdi Türkiye'de partilere oy mu kazandırıyor yoksa bazı partiler böyle olduğunu mu sanıyor?</strong> </span></span><br /><span style="color:#ffffff;"><span style="color:#000000;">Oy kazandırıyor. Korku içindeki halk onlara oy verecek. Bu dönemde milliyetçi olmayan bir partinin hiç şansı yok. Sevr paranoyasını yayanları kutluyorum. 72 milyon içindeki 1800 Rum vatandaşın devlet kuracağına halkı inandırdılar. Bunlar antiemperyalizmin adını kirlettiler ve onu 'yabancı düşmanlığı' haline getirdiler. Milliyetçilik, ancak yabancı işgaline karşı olduğu zaman ilericidir. Yoksa milliyetçilik gericidir. Milliyetçilik vatanseverlikle karıştırılmamalı. Vatanseverlik, insanın doğduğu toprağı sevmesidir. Bu duygu doğduğumuz andan itibaren vardır. Milliyetçilik ise öğrenilen bir şeydir. Milliyetçilik, yabancı düşmanlığı üzerine oturan bir ideolojidir. Avrupa'daki milliyetçiler, densiz AB kurumları, yetkilileri bizimkileri damardan besliyorlar. Şimdi Türkiyede sayfiyesi olanlara bile düşmanca bakılıyor. Bu kadar cehalet ve ihanete aklım ermiyor. Bodrum'da Yunan adalarını gören yerlerde yabancıya mal satışı bile güvenliği tehdit eder diye yasaklanmış durumda. </span></span><br /><span style="color:#ffffff;"><span style="color:#000000;"><strong>Türkiye'ye neler oluyor? Nasıl bir toplum oluyoruz biz?</strong> </span></span><br /><span style="color:#ffffff;"><span style="color:#000000;">Türkiye kabuk değiştiriyor. Türkiye linç devleti sürecinden geçerek kabul değiştiriyor</span></span><span style="color:#000000;">, insan hakları devletine gidiyor. Biz bu cehennemi seçimlere kadar yaşayacağız....</span><br /><span style="color:#000000;">......</span><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><br /><em>seçimlerden sonra?</em><br /><span style="color:#ffffff;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/12669856-115978987469616361?l=herapist.blogspot.com' alt='' /></div>heranoreply@blogger.com1